ความเจ็บปวดที่คาดไว้ไม่มาถึง เฉิงชีชีหันกลับไปมอง เห็นชายร่างใหญ่มีหนวดเครา… เตะโจรภูเขาคนนั้นตกจากรถม้าด้วยเท้าเดียว!
"อันอัน ลูกเป็นอะไรหรือเปล่า?"
เฉิงชีชีก้มหน้าลง รีบสำรวจดูตัวลูกสาวอย่างรวดเร็ว ยืนยันว่าลูกไม่เป็นอะไร จึงดึงลูกไปหลบที่มุมหนึ่ง นางเงยหน้าขึ้น มองไปที่ชายร่างใหญ่เคราหยิกคนนั้นอีกครั้ง เขาสวมเสื้อผ้าป่านหยาบ เป็นเสื้อสั้นผ้าหยาบ ดูเหมือนเพิ่งทำไร่ไถนาเสร็จกลับบ้าน
แต่รูปร่างสูงโปร่งของเขา ตอนที่เขาถีบโจรภูเขาเมื่อครู่นี้ เรียวขาอันงามสง่าคู่นั้น ช่างหล่อเกินไปเสียเหลือเกิน!
ตอนนี้ ชายร่างใหญ่เคราหยิกกำลังยืนหันหลังให้นาง จัดการโจรภูเขาจนหมอบราบอย่างรวดเร็ว มือเปล่าชิงดาบ มองยังไงก็หล่อ แต่พอหันกลับมา…
ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยหนวดเครา จริงๆ แล้วไม่เกี่ยวอะไรกับความหล่อเหลาเลย แต่ดวงตาของเขาลึกซึ้งดั่งบ่อน้ำโบราณ ดูไม่เข้ากับใบหน้าเท่าไหร่นัก แถมยังมีความรู้สึกคุ้นเคยอยู่เล็กน้อย
"ชีชี อันอัน เร็วเข้า มาทางนี้เร็ว"
หลิ่วซู่อี๋เห็นโจรภูเขาใช้ดาบจริงมีดจริง ก็ตกใจจนหน้าซีด เห็นเฉิงชีชีและจิ้นซุ่ยอานยังอยู่ที่รถม้า ก็รีบกวักมือเรียก
โจรภูเขาต้องการก็แค่เสบียงอาหารและเงินทอง สูญเสียไปก็สูญเสียไป แต่พวกแม่ลูกต้องมีชีวิตอยู่
เฉิงชีชีไม่มีเวลาคิดมาก รีบปกป้องลูกสาวและตามหลิ่วซู่อี๋ไปหลบในที่ปลอดภัย
"พวกองครักษ์นั่นก็เกินไปจริงๆ รู้ว่าโจรภูเขามาพุ่งเป้าเรา แต่พวกเขากลับไม่สนใจเลยสักนิด"