“น้ำตาลเชื่อมเสียบไม้นี่มันมีอะไรอร่อย? พี่จะพาเจ้าไปร้านจุ้ยเซียนโหลว กินหมูสามชั้นตุ๋นดีไหม?”
ชายหนุ่มทำท่าเจ้าชู้มองเฉิงชีชี แม้จะแต่งกายเรียบง่ายไร้แป้งน้ำแต่งหน้า แต่ดวงตาหวานฉ่ำคู่นั้นก็ช่างยิ้มแย้มงดงามเสียเหลือเกิน
“พวกเราไม่กิน”
เกาเซิ่งหลานหวาดกลัวดึงเฉิงชีชีถอยหลังกรูด นางไม่ทันคิดจริง ๆ ว่าป่านนี้พวกตนจนผ้าผ่อนยังต่อกันไม่พอดี จะยังมีคนคิดร้ายต่อพวกนาง
“ไม่ได้หรอก”
ชายหนุ่มจ้องมองเฉิงชีชีด้วยสายตาลามก
“ข้าไม่ชอบกินหมูสามชั้นตุ๋นหรอกนะ แต่ชอบมีดแทงหมูแดงมากกว่า”
เฉิงชีชีล้วงมีดสั้นออกจากห่อผ้า ใบมีดคมวาววับกุมไว้ในมือนาง ราวกับอีกอึดใจก็จะเห็นสีแดงฉาน
“ถึงกับชักมีดเลยรึ? จะข่มขู่ใครกัน!”
ชายหนุ่มทำท่าไม่ยี่หระ ไม่มีความหวาดกลัวเลยสักนิด
เฉิงชีชีดวงตาเยียบเย็น ยัดน้ำตาลเชื่อมเสียบไม้ใส่มือเกาเซิ่งหลาน มีดสั้นในมือนางวาดผ่าน ในพริบตา มีดสั้นประกายเยือกเย็นก็มีเลือดแดงหยดติ๋ง ๆ
“อีนังนี่ กล้าลงมือจริง ๆ!”
ชายหนุ่มรู้ตัวว่าไม่ชอบมาพากล ชักมือกลับฉับพลัน ฝ่ามือมีแผลเป็นทาง ไม่ลึก แต่แววตาของอีหนูนี่น่ากลัวมาก เหมือนมีความดุดันชนิดยอมทุ่มทุกอย่าง
“ฮูหยิน!”
ชายหนุ่มกำลังจะเข้าไปหา ก็มีชายร่างใหญ่เคราหยิกก้าวออกมา ยืนปกป้องเบื้องหน้านาง สายตาคมกริบกวาดมอง
“อย่างเจ้าน่ะรึ กล้ามาลวนลาม… ฮูหยินข้า?” ชายร่างใหญ่ก้าวเข้าไป คว้าปกเสื้อชายหนุ่ม ออกแรงที่มือเพียงนิด เหวี่ยงชายหนุ่มกระเด็นไปข้าง ๆ
เพียงพริบตา ชายหนุ่มก็ถูกเหยียบจมอยู่กับพื้น