“ชีชี เจ้าจะขายส่งผักดองให้นางหรือ”
หลิ่วซู่อี๋และคนอื่น ๆ ต่างตกตะลึงเมื่อได้ยินข่าวนี้
“ใช่”
เฉิงชีชีเล่าเรื่องที่นางจะขอซื้อสูตรให้ฟัง แล้วกล่าวว่า “ต่อไปนางจะไปขายที่ตัวเมือง พวกเราจะไม่ยุ่งเกี่ยวกัน”
“ชีชี เจ้าไม่ได้รับบาดเจ็บใช่ไหม”
หลิ่วซู่อี๋ได้ยินว่าอากุ้ยซาวพาคนมารุมนาง ก็กังวลสุดขีดขึ้นมาทันที
“ไม่เป็นไร”
เฉิงชีชีส่ายหน้า “เราแย่งค้าขายของคนอื่น ย่อมมีคนอิจฉาตาร้อนเป็นธรรมดา ยอมแบ่งกำไรส่วนหนึ่งเพื่อแลกกับการขายผักดองอย่างสงบในอำเภอ นับว่าคุ้มค่า”
“อีกอย่าง เราขายที่ตัวเมืองอานหนานโจวไม่ได้ ยังขายที่ตัวเมืองอื่นได้นี่”
เฉิงชีชีย่อมเคยคิดถึงปัญหานี้ตั้งแต่ตอนตัดสินใจชวนพวกนางมาร่วมวงแล้ว
“แล้วนางซื้อผักดองไปหนึ่งโอ่ง เช่นนั้นก็เท่ากับเรียนรู้วิธีทำไปแล้วสิ”
เกาเซิ่งหลานเอ่ยถึงความกังวลในใจออกมา
“ฮ่า ๆ”
เฉิงชีชีหัวเราะเบา ๆ “ถ้ามันง่ายขนาดนั้น นางก็คงมาซื้อวันนี้เป็นครั้งแรกหรอก”
“เจ้าหมายความว่านางเคยลองทำเองที่บ้าน แล้วล้มเหลวหรือ”
เกาเซิ่งหลานคิดได้ในทันที
“ใช่”
เฉิงชีชียิ้มพยักหน้า “นางอยากทำเป็นนะหรือ ไม่ง่ายนักหรอก”
“เช่นนั้นข้าก็เห็นด้วย”
ไม่นาน ทุกคนก็มีความเห็นพ้องต้องกัน
อากุ้ยซาวจ่ายเงินอย่างไม่อิดออด หลังจากชิมผักดองแล้วพบว่ารสชาติเหมือนกับที่เฉิงชีชีขายไม่มีผิด นางก็ให้คนช่วยหามโอ่งใหญ่กลับไป
“นี่ การขายส่งก็ไม่ได้กำไรน้อยเลยนี่นา”
เกาเซิ่งหลานมองเงินในมือของเฉิงชีชี ผักกาดเขียวปลีช่างถูกเสียนี่กระไร พอทำนิดทำหน่อย มูลค่าก็เพิ่มขึ้นหลายเท่าตัวในพริบตา