"พวกเจ้าอย่าคิดว่าข้าขี้เหนียวนักเลย ผ้าเช็ดหน้าผืนนี้ดูดีก็จริง แต่ ไข่น่ะมีประโยชน์นะจะบอกให้ ถ้าไปซื้อในอำเภอ ไม่มีสักสามห้าอีแปะก็ซื้อไม่ได้หรอก"
พี่สะใภ้หรงพูดพลางยิ้มแย้ม
เฉิงชีชีฟังแล้วก็เข้าใจบ้างไม่เข้าใจบ้าง จากนั้นก็ทำท่าลังเลครุ่นคิดอยู่นาน ก่อนจะเอ่ยว่า "พี่สะใภ้หรง เช่นนั้นข้าเอาผ้าเช็ดหน้าสองผืนมาแลกได้หรือไม่"
การแสดงทั้งหมดนี้ทำให้พี่สะใภ้หรงคิดในใจว่า ดูท่าครอบครัวนี้คงจนน่าดู ผ้าเช็ดหน้ามีไม่กี่ผืนเสียด้วยซ้ำ
พูดคุยกันมาพักหนึ่ง ก็ได้ข้อมูลที่มีประโยชน์ไม่น้อยจริง ๆ
หนึ่ง ร้านปักผ้าสามารถรับงานไปทำที่บ้านได้ หากฝีมือปักของใครในตระกูลจิ้นดี ก็สามารถหาเงินได้
สอง ผักกาดเขียวปลีเป็นของไม่แพง หากจะทำการค้า ก็ควบคุมต้นทุนให้ต่ำได้
สาม ทุกเดือนจะมีอยู่ไม่กี่วันที่ชายทะเลจับปลาได้มาก
เฉิงชีชีตามพี่สะใภ้หรงกลับไปเอาไข่ เมื่อถือคติว่าออกมาแล้วทั้งที ย่อมไม่ยอมกลับบ้านมือเปล่าเป็นแน่ เฉิงชีชีจึงอ้อมทางกลับบ้าน และพบกับไร่อ้อยผืนหนึ่ง นี่ ที่นี่ปลูกอ้อยมากมายถึงเพียงนี้เชียวหรือ?
เช่นนั้นก็ต้องมีโรงงานทำน้ำตาลแดงสิ?
เฉิงชีชีครุ่นคิดในใจ ขอเพียงนางขยัน ก็ต้องหาเงินได้มากมายและมีชีวิตที่ดีได้แน่นอน!
เมื่อกลับถึงบ้าน เฉิงชีชีก็เห็นหลิ่วซู่อี๋และเกาเซิ่งหลานพาเด็กสองคนนั่งล้างผักกาดเขียวปลีอยู่?
"รีบล้างรีบตากเจ้าก็จะได้ทำผักดองแล้ว" หลิ่วซู่อี๋สนับสนุนลูกสะใภ้อย่างสุดตัว
"พี่สะใภ้ ข้าว่าเจ้าทำอร่อยกว่าท่านป้าใหญ่อีก ต้องหาเงินได้แน่นอน"