หม่าชุนหนีดึงฟางเสี่ยวจวินเข้าไปในห้องของฟางต้าเหอแล้วปิดประตูทันที
จากนั้นเธอก็รีบถอดชุดนอนตัวนอกออก
เรือนร่างสมบูรณ์แบบของหญิงสาวปรากฏตรงหน้าฟางเสี่ยวจวิน จนทั่วร่างของเขาร้อนผ่าวไปหมด
"เสี่ยวจวิน รูปร่างพี่สาวยังพอดูได้ไหม"
"วันนี้ในห้องมีแค่เราสองคน จะแกล้งพี่ยังไงก็ได้ตามใจเลย"
ที่จริงหม่าชุนหนีตื่นเต้นกว่าฟางเสี่ยวจวินเสียอีก
พูดจบเธอก็พุ่งเข้าไปกอดฟางเสี่ยวจวินทันที
ทั้งสองกอดกันและจูบกันอยู่อย่างนั้น
ตอนนั้นเอง เสียงเคาะประตูอึกทึกก็ดังมาจากข้างนอก
"พี่ชุนหนี อยู่บ้านไหมคะ"
"พี่เสี่ยวจวินมาที่บ้านพี่หรือเปล่า"
คนที่เคาะประตูคือผู้หญิงคนหนึ่ง เธอเคาะไปพลางตะโกนไปพลาง
ฟางเสี่ยวจวินฟังออกทันทีว่าเหมาหยวนหยวนนั่นเองที่กำลังเคาะประตูอยู่
ดูเหมือนยัยหนูเหมาหยวนหยวนคงจะมาตามเขาไปสถานีอนามัยตำบลด้วยกัน
"พี่ชุนหนี ข้างนอกเหมือนหยวนหยวนกำลังเคาะประตู"
ตอนนี้ฟางเสี่ยวจวินถูกเสียงเคาะและเสียงตะโกนรบกวนจนหมดอารมณ์แล้ว
หม่าชุนหนีเองก็รู้สึกหงุดหงิดเหมือนกัน
แม่กำลังจะได้เสียทีอยู่แล้วอีหนูตัวดี แกกล้ามาขัดจังหวะแม่เชียว
เธอรีบแต่งตัวทันที
คราวนี้ไม่ได้ใส่ชุดนอนตัวนั้น แต่เปลี่ยนเป็นเสื้อยืดสีดำแทน
ต่อให้ข้างในไม่ได้ใส่อะไรก็ไม่มีใครดูออก
"เสี่ยวจวิน วันนี้กลางวันคงไม่ไหว กลางคืนเธอมาดื่มเหล้ากินกับแกล้มที่บ้านพี่ดีกว่า พี่จะนั่งคุยเป็นเพื่อน"
"พอมืดแล้ว พี่จะนวดให้ด้วย"
ฟางเสี่ยวจวินก็กระอักกระอ่วนใจ
ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ก็ได้แต่ตกลงตามหม่าชุนหนีไปก่อน