ฟางเสี่ยวจวินตื่นเต้นจนใจแทบเต้น
เขาก้าวออกจากลานบ้านตัวเอง แล้ววิ่งปร๋อไปยังลานบ้านของจางชุ่ยฮวา
ไม่ทันได้สนใจแตงกวากับบวบที่ปลูกอยู่มุมลานบ้านด้วยซ้ำ รีบตรงไปที่หน้าประตูบ้านของนาง แล้วยกมือขึ้นเคาะประตูทันที
"พี่ชุ่ยฮวา เปิดประตูเร็ว ฉันมาแล้ว"
ในบ้านของจางชุ่ยฮวามืดสนิท ฟางเสี่ยวจวินตะโกนเรียกสองครั้งแล้ว แต่ในห้องไม่มีเสียงตอบกลับ
เขาคิดในใจ หรือว่านังหน้านี่จะหลับไปแล้ว?
ที่จริงตอนนี้จางชุ่ยฮวายังไม่ได้นอน
นางเพิ่งให้นมลูกน้อยเสร็จ แล้วกล่อมจนหลับ
ตอนนี้นอนอยู่บนเตียง คิดเรื่องต่าง ๆ
ฟางเสี่ยวจวินวันนี้ซื้อของให้นางตั้งมากมาย แถมยังให้เงินนางอีกพันสองร้อยหยวน
ยังซื้อนมผงนำเข้าให้เสี่ยวเถียนเถียนของนางอีกสองกระป๋อง
ชายคนนี้ปฏิบัติต่อนางดีไม่น้อยเลย
แต่ว่า ไอ้หนูนี่ค่อนข้างกวนใจ
ถ้าปล่อยให้เข้ามาตอนนี้ ต้องไม่ได้นอนอีกหลายชั่วโมงแน่
และในตอนนั้นเอง เสียงเคาะประตูกับเสียงตะโกนของฟางเสี่ยวจวินก็ดังมาจากข้างนอก
นางจึงแกล้งทำเป็นหลับ ไม่ส่งเสียง
ฟางเสี่ยวจวินยืนอยู่หน้าประตูบ้านจางชุ่ยฮวา เคาะอีกสองครั้ง ข้างในก็ยังไม่มีวี่แววอะไร
เขาคิดในใจแล้วก็นึกแผนร้ายขึ้นได้
เขาเดินออกจากลานบ้าน อ้อมไปหลังบ้าน ตรงไปที่ใต้หน้าต่างห้องของจางชุ่ยฮวา