ปลายสาย โทรศัพท์ มู่ชิงเหยียนฟังแล้วก็ขมวดคิ้วทันที
“น้องฟาง ช่วยหาทางอีกทีสิ พรุ่งนี้ช่วยหาแตงกวายักษ์มาให้ชั้นอีกสักคัน ชั้นจะเพิ่มราคาให้ คิดให้ยี่สิบบาทต่อชั่ง เลยไหม”
เพราะแตงกวาสามร้อยห้าสิบชั่งในวันนี้ หักที่แจกลูกค้าชิม ยังขายได้เกือบห้าหมื่นบาท
ซื้อมาจากฟางเสี่ยวจวินแค่สามพันห้าร้อยบาท กำไรสิบเท่าไม่พอ กำไรนี่น่าดูเหลือเกิน
มู่ชิงเหยียนคิดในใจ พรุ่งนี้ถ้าไม่มีแตงกวายักษ์พอจ่าย ไม่ใช่แค่ชั้นจะหาเงินไม่ได้มากขนาดนี้ ยังจะทำให้ลูกค้าไม่พอใจกันอีก
“คุณมู่ นี่ไม่ใช่เรื่องเงิน ตอนนี้ผมหาแตงกวายักษ์พิเศษแบบนี้เยอะ ๆ ไม่ได้จริง ๆ”
“งั้นชั้นขึ้นราคาให้สามสิบบาทต่อชั่ง นายต้องหาแตงกวายักษ์มาให้ชั้นให้ได้นะ”
“หา ขนาดนี้เลยหรือ แตงกวายักษ์นี่โฮมสเตย์คุณขายได้แพงขนาดนี้หรือ”
“แตงกวายักษ์ของนายมันดีจริง ๆ วันนี้โฮมสเตย์มีแขกมาเยอะ ขายแตงกวายักษ์หมดเลย พรุ่งนี้คาดว่าจะมาอีก เพราะฉะนั้นต้องให้นายหาทางหามาเพิ่มอีกหน่อยนะ”
“วางใจเถอะ ผมจะลองหาทาง หาให้มากที่สุด ถ้าหาไม่ได้ก็คงจนปัญญา”
“ดี งั้นตกลงตามนี้ หาได้แล้ว พรุ่งนี้เช้ารีบเอามาให้ชั้นนะ”
“ไม่มีปัญหา”
ฟางเสี่ยวจวินวางสายกับมู่ชิงเหยียนแล้ว ไม่ได้จากไปทันที
เขาเดินเข้าห้องของฟางต้าเหอ พบว่าหม่าชุนหนีหลับสนิทแล้ว
ฟางเสี่ยวจวินปิดไฟในห้องแล้วปิดประตู จากนั้นก็ออกจากบ้านไป
ตอนนี้ในใจเขากำลังกลุ้มใจ
ทางมู่ชิงเหยียนต้องการแตงกวายักษ์จำนวนมาก แต่ตอนนี้แม้แต่ต้นกล้าแตงกวาก็ยังไม่มี
ในลานบ้านของจางชุ่ยฮวา ก็มีแค่ต้นกล้าแตงกวาหนึ่งต้นกับต้นกล้าแตงโมหนึ่งต้น
บนเถาแตงกวานั้น เหลือแตงกวายักษ์ยาวเกือบเมตรสองลูก