เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู ก็พบว่าข้อความส่งมาจากมู่ชิงเหยียน เจ้าของโฮมสเตย์ชิงเฉิง
แม่นี่ชักจะว่างเกินไปแล้ว ดึกดื่นเที่ยงคืนยังส่งข้อความหาข้าได้
ฟางเสี่ยวจวินบ่นพึมพำก่อนจะเปิดอ่าน
“ฟางเสี่ยวจวิน พรุ่งนี้ต้องหาทางเอาแตงกวายักษ์มาให้ฉันหน่อย ถ้าเอามาห้าร้อยชั่งไม่ได้ก็ลดเหลือสามร้อยชั่งก็ยังดี”
“ถ้าสามร้อยชั่งก็ยังไม่ได้ ก็เอาขั้นต่ำร้อยชั่ง ฉันให้ราคาชั่งละร้อย ถ้าอย่างไรพรุ่งนี้ต้องเอาแตงกวายักษ์มาส่งให้ฉัน ขอร้องล่ะ”
ฟางเสี่ยวจวินอ่านจบก็ถอนหายใจ ไม่ได้ตอบข้อความกลับไป
เจ้าให้ข้าส่งแตงกวายักษ์ ก็ต้องขึ้นอยู่กับว่าเมื่อคืนวานต้นกล้าแตงกวาห้าต้นที่ใช้น้ำปราณวิเศษเร่งโต จะออกลูกเป็นแตงกวายักษ์ได้หรือไม่
ไม่อย่างนั้น ต่อให้เจ้าให้เงินอีกมากก็ไร้ประโยชน์
เขาครุ่นคิดแล้วก็ปิดมือถือ กอดจางชุ่ยฮวาหลับไป
เวลานี้ ล่วงเข้าเที่ยงคืนแล้ว
แต่ที่โฮมสเตย์ชิงเฉิง มู่ชิงเหยียนกลับนอนไม่หลับ
ครึ่งชั่วโมงก่อนหน้านี้ ประจำของโฮมสเตย์อย่างคุณโจวกับคุณจางต่างโทรศัพท์มาด้วยตัวเอง บอกว่าพรุ่งนี้ยังจะมาที่โฮมสเตย์กินอาหารเด็ดแตงกวายักษ์อีก
มู่ชิงเหยียนฉงนใจ ดึกดื่นป่านนี้แล้ว สองคุณใหญ่นี้ยังโทรศัพท์มาจองแตงกวายักษ์ด้วยตัวเอง
ดูท่าว่าแตงกวายักษ์นี่ เมื่อกินเข้าไปแล้ว น่าจะมีสรรพคุณช่วยปรับสภาพร่างกายที่อิดโรยให้ดีขึ้นได้ไม่น้อย
เพื่อไม่ให้เสียความรู้สึกคุณใหญ่ทั้งสอง มู่ชิงเหยียนจึงรับปากว่าพรุ่งนี้ตอนบ่ายจะเตรียมแตงกวายักษ์ไว้ให้อย่างแน่นอน