ไอ้หนู นี่แกอยากตายรึไง ถ้ามีคนเห็นเข้าจะแย่เอานะ
จางชุ่ยฮวาจ้องฟางเสี่ยวจวินพลางร้อนใจขึ้นมาทันที มือก็บิดต้นแขนเขาอย่างแรง
"พี่ชุ่ยฮวา ทำไมชอบคิดจะฆ่าสามีตัวเองอีกล่ะ"
ฟางเสี่ยวจวินพูดจบ เสียงเคาะประตูก็ดังมาจากข้างนอก ตามด้วยเสียงผู้หญิงคนหนึ่งตะโกนเรียก
"พี่สะใภ้ชุ่ยฮวา อยู่บ้านไหม"
นั่นทำให้ทั้งฟางเสี่ยวจวินและจางชุ่ยฮวาสะดุ้งโหยง
ฟางเสี่ยวจวินไม่รุกเร้าจางชุ่ยฮวาต่อ เขารีบจัดเสื้อผ้าแล้วลงจากเตียง
เสียงตะโกนเมื่อกี้ ดูเหมือนจะเป็นเหมาเสี่ยวเหม่ย ลูกสาวคนโตของเหมากุ้ย
จางชุ่ยฮวาก็ฟังออก คนที่เคาะประตูข้างนอกคือเหมาเสี่ยวเหม่ย
หล่อนจึงตะเบ็งเสียงตะโกนว่า "เสี่ยวเหม่ยเหรอ เธอรอเดี๋ยวนะ ฉันจะไปเปิดประตูให้"
ในใจหล่อนสงสัย เช้าตรู่นี้เหมาเสี่ยวเหม่ยมาหามีธุระอะไร
แต่ฟางเสี่ยวจวินอยู่ห้องหล่อนตอนนี้ ถ้าเหมาเสี่ยวเหม่ยเห็นเข้าจะแย่
หล่อนถลึงตาใส่ฟางเสี่ยวจวิน แล้วพูดอย่างไม่พอใจ "ไอ้หนู ดูสิ ตอนนี้เสี่ยวเหม่ยมากันแล้ว แก รีบหาที่ซ่อน อย่าให้เสี่ยวเหม่ยเห็น"
ฟางเสี่ยวจวินมองไปรอบห้องจางชุ่ยฮวา ไม่มีที่ซ่อน นอกจากมุดใต้เตียง
อ้อ บ้านพี่ชุ่ยฮวามีหน้าต่างด้านหลังอีกบานหนิ
เมื่อคืนเขาก็ปีนหน้าต่างเข้ามา ตอนนี้ออกทางหน้าต่างได้นี่นา
"พี่ชุ่ยฮวา ผมออกทางหน้าต่างหลังก่อนนะ เดี๋ยวผมมาใหม่"
พูดจบเขาก็ตรงไปที่หน้าต่างหลังทันที เปิดออกแล้วปีนออกไป
คงเป็นเพราะตอนปีนหน้าต่างมีเสียงรบกวนเซียวเถียนเถียนที่นอนอยู่บนเตียงเล็กจนตื่น