เขาใคร่ครวญในใจ หากไปจัดการเรื่องโอนสิทธิ์เช่าเขาลูกท้อด้วยตัวเอง เสิ่นซิ่วซิ่วแม่นั่นต้องหาเรื่องเขาแน่
หรือจะฝากเหมาเสี่ยวเหม่ยไปช่วยดำเนินการแทนดี
ตอนนี้เหมากุ้ยเป็นเลขานุการหมู่บ้านแต่ยังไม่พ้นตำแหน่ง เสิ่นซิ่วซิ่วคงยอมช่วยจัดการให้
คิดได้ดังนั้น เขาจึงพูดกับเหมาเสี่ยวเหม่ยว่า "พี่เสี่ยวเหม่ย เช้านี้ผมต้องไปส่งของให้โรงแรมในเมืองครับ"
"คงไม่มีเวลาไปทำเนียบหมู่บ้านเพื่อจัดการโอนสิทธิ์เช่าเขาลูกท้อแล้ว"
"พี่ช่วยดำเนินการแทนผมหน่อยได้ไหม ยังไงก็ไม่ใช่เรื่องยุ่งยากอะไร"
เหมาเสี่ยวเหม่ยฟังแล้วตอบว่า "ได้ เดี๋ยวพี่จัดการให้"
"อีกอย่าง อย่าลืมว่าเมื่อไหร่ที่กำนันคนใหม่มาดูงานที่หมู่บ้านเถาฮวาของเราสัปดาห์หน้า ช่วยพูดดี ๆ ต่อหน้ากำนันคนใหม่เผื่อพ่อพี่ด้วย"
ฟางเสี่ยวจวินรับคำทันที "ไม่มีปัญหา พี่เสี่ยวเหม่ย ถึงตอนนั้นผมจะยกย่องอากุ้ยให้ลอยขึ้นฟ้าเลย"
"ไอ้หนูนี่ ปากหวานจริง ๆ"
"แหะ ๆ ก็มันสมควรนี่ครับ"
"งั้นพี่ไปก่อนนะ อีกเดี๋ยวพอทำเนียบหมู่บ้านเปิดทำการ จะไปจัดการเรื่องโอนสิทธิ์เช่าเขาลูกท้อให้"
"ได้เลยพี่เสี่ยวเหม่ย ถ้าพี่จัดการให้เรียบร้อย ผมไม่ปล่อยให้พี่เสียแรงเปล่าหรอก"
"ไอ้หนูบ้าเอ๊ย เริ่มพูดจาหว่านล้อมอีกแล้วนะ แกจะเอาอะไรมาตอบแทนพี่"
"พี่เสี่ยวเหม่ย นี่เป็นความลับครับ ถึงตอนนั้นจะเซอร์ไพรส์พี่แน่"
"ตกลง งั้นพี่จะรอเซอร์ไพรส์ของแก พี่กลับก่อนนะ"
"ครับ"
จากนั้นเหมาเสี่ยวเหม่ยก็บิดเอวสะโพกเดินเลื้อย ๆ ไปทางทิศตะวันออกของหมู่บ้าน