ทั้งสองเดินมาถึงตีนเขาอย่างรวดเร็ว
"เสี่ยวจวิน รอบข้างมืดสนิทเลยนะ บนเขาลูกท้อตอนกลางคืนมีงูพิษกับสัตว์ร้ายออกอาละวาด ถ้าเผลอถูกงูพิษกัดขึ้นมา เรื่องจะยุ่งเอาได้"
จางชุ่ยฮวาเริ่มเป็นกังวล
ฟางเสี่ยวจวินกลับยิ้มพราย "พี่ชุ่ยฮวา แค่พี่เดินตามหลังผมมาก็พอ เดี๋ยวผมเดินนำหน้าเอง ตอนนี้สายตาผมดีเยี่ยมเลย มองทางขึ้นเขาเห็นชัดแจ๋ว ถึงเจองูพิษก็เห็นตั้งแต่ไกล"
ตอนนี้สายตาของเขาเหนือกว่าคนทั่วไปจริง ๆ ตั้งแต่ได้รับสืบทอดของสำนักสุขารมย์ สภาพร่างกายก็พลิกโฉมไปอย่างมาก แถมยังมีพลังเนตรทะลุญาณ การมองในที่มืดย่อมไม่ใช่เรื่องยาก
ทว่าจางชุ่ยฮวาไม่เชื่อแม้แต่น้อย
"ไอ้หนูปากดี ฟ้ามืดปานนี้ เจ้าเดินนำหน้ามองเห็นอะไรชัดเจนงั้นรึ เดี๋ยวถูกงูพิษกัดเอาชีวิตไม่คุ้มกันพอดี"
"พี่ชุ่ยฮวา ไม่มีทางหรอกครับ อีกอย่างผมก็เรียนแพทย์มา ต่อให้ถูกงูพิษกัดจริงก็รู้วิธีแก้พิษ"
"ก็ได้ เจ้ารีบเดินนำหน้าไป พวกเราไปหาโสมป่าบนเขากันเถอะ"
เห็นฟางเสี่ยวจวินมั่นใจปานนี้ จางชุ่ยฮวาก็ไม่พูดมากอีก เร่งให้เขาขึ้นเขาเร็ว ๆ หวังพอหาเจอแล้วจะได้กลับเร็ว ๆ