“พี่ชุนหนี เรื่องนี้ไม่ค่อยดีมั้ง”
ตอนนี้ฟางเสี่ยวจวินยังพอมีสติอยู่บ้าง
เขากลัวว่าถ้าไปมีสัมพันธ์กับหม่าชุนหนีแล้ว พี่ต้าเหอจะเปิดประตูเข้ามา
“เสี่ยวจวิน พี่ต้าเหอของนายไปประชุมที่อำเภอ กว่าจะกลับมาก็เที่ยงคืนแน่ะ”
“พี่จะบอกให้นะ ตำบลต้าหลี่เรามีกำนันคนใหม่มาแล้ว ส่วนเลขาพรรคประจำตำบลก็เรียกประชุมผู้ใหญ่บ้านทุกหมู่บ้าน”
“ประชุมเสร็จก็ต้องกินเลี้ยง กินเลี้ยงเสร็จก็ยังมีกิจกรรมอื่นอีก”
“สบายใจได้ ในบ้านมีแค่เราสองคน ฟางต้าเหอไม่กลับมาหรอก”
หม่าชุนหนีพูดกับฟางเสี่ยวจวินพลางยิ้มแย้ม มือของนางก็ออกฤทธิ์แรงขึ้นกว่าเดิม
ทำเอาฟางเสี่ยวจวินอึดอัดจนทนแทบไม่ไหว
เขากำลังตัดสินใจว่าเมื่อครู่หม่าชุนหนีพูดจริงหรือโกหก
ทันใดนั้น หม่าชุนหนีก็โผเข้ากอดเขา
ฟางเสี่ยวจวินก็กอดตอบพลางจับบ่าของนาง
หนึ่งชั่วโมงต่อมา ทั้งคู่ต่างก็อ่อนล้า
“เสี่ยวจวิน เรื่องของเรานายอย่าเอาไปบอกใครเชียวนะ”
หม่าชุนหนีตรึกตรองอยู่ครู่หนึ่งแล้วก็พูดกับฟางเสี่ยวจวินอีก
ตอนนี้ฟางเสี่ยวจวินยังมึนงงอยู่
จู่ๆ ก็เกิดไอปราณสองสายพุ่งพล่านขึ้นในร่าง
ไอปราณสองสายประสานพันกันแล้ววิ่งปั่นป่วนอยู่ในเส้นลมปราณทั่วร่างไม่หยุด