หม่าชุนหนี มาถึงลานบ้านของฟางเสี่ยวจวินอย่างรวดเร็ว
ตอนนี้ฟางเสี่ยวจวินเองก็รออยู่ที่หน้าประตูตั้งนานแล้ว
“เสี่ยวจวินเอ๊ย บ้านนายเก็บกวาดใกล้เสร็จแล้วใช่ไหม!”
“ครับ พี่ชุนหนี พรุ่งนี้ทำความสะอาดอีกครึ่งเช้าก็เสร็จแล้วครับ”
“ดีแล้ว ดูสิฟ้ามืดแล้ว นายคงหิวแล้วแน่ ไปกินข้าวเย็นที่บ้านพี่เถอะ”
“ได้ครับ ขอบคุณพี่ชุนหนีมากครับ”
พูดจบ ฟางเสี่ยวจวินก็จัดเสื้อผ้าเล็กน้อย ปิดประตูแล้วเดินตามหม่าชุนหนีไปบ้านของเธอ
เพิ่งเข้าน้าของหม่าชุนหนี ฟางเสี่ยวจวินก็ได้กลิ่นหอมจากในครัว ทำให้ท้องเขาร้องขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่
เขาคิดในใจว่า หม่าชุนหนีทำกับข้าวดีๆ ไว้หลายอย่าง เจ้าท้องนี้โชคดีเสียจริง
ตอนนี้ หม่าชุนหนีปิดประตูรั้ว แล้วตามฟางเสี่ยวจวินไปที่ห้องครัว
เธอรู้สึกเบิกบานใจ
สามีไร้สมรรถภาพของเธอไปประชุมที่อำเภอ ยังไม่กลับมา
เดี๋ยวพอเธอมอมฟางเสี่ยวจวินจนเมา แล้วก็ยั่วยวนเขาอีกที เผื่อหมอนี่จะเสียคนเพราะเหล้า แล้วเธอจะได้เป็นผู้หญิงเต็มตัวสักที
“เสี่ยวจวิน นี่กับข้าวที่พี่ทำตอนบ่ายนะ”
“นายคงหิวแล้ว รีบนั่งลงเถอะ”
“ครับ พี่ชุนหนี”
ฟางเสี่ยวจวินไม่เกรงใจอีกต่อไป นั่งลงที่โต๊ะทันที
หม่าชุนหนีหยิบแก้ว เปิดสุราเต่ากระเสริมพลังหยางหนึ่งขวด รินแก้วหนึ่งยื่นให้เขา