ฟางเสี่ยวจวินกับเหมาหยวนหยวนเดินคุยกันไปตลอดทาง ไม่นานก็ถึงหมู่บ้าน
ตอนนี้เวลาก็ใกล้หกโมงเย็นแล้ว
ฟางเสี่ยวจวินยื่นถุงท้อน้ำผึ้งที่ซื้อมาเมื่อครู่ให้เหมาหยวนหยวนทั้งหมด
"หยวนหยวน ท้อน้ำผึ้ง นายเอาไปกินเถอะ"
"พี่เสี่ยวจวิน มีแค่สี่ลูกเอง ค่าท้อน้ำผึ้งนายก็ออกคนเดียว งั้นเราแบ่งกันคนละสองดีไหม"
"ไม่ต้อง ตอนนี้ฉันไม่กระหายน้ำ"
"ไม่กระหายก็ต้องกิน นายต้องชิมรสชาติดู ตกลงตามนี้ คนละสอง"
"ก็ได้"
"พี่เสี่ยวจวิน งั้นฉันกลับก่อนนะ"
เหมาหยวนหยวนยัดท้อน้ำผึ้งใส่มือฟางเสี่ยวจวินสองลูก หมุนตัวเดินออกจากลานบ้านกลับไป
ฟางเสี่ยวจวินกลับมาที่บ้านตัวเอง หาถังน้ำพลาสติกสีแดงมาใบหนึ่ง
ตักน้ำจากบ่อในลานบ้านตัวเองมาได้ครึ่งถัง แล้วเทปลาเหมาเสี่ยวที่ซื้อมาจากตลาดสองกิโลลงไป
เขาพอใจที่เห็นว่าหลังจากปลาลงน้ำไปแล้ว ยังมีชีวิตอยู่ครึ่งหนึ่ง ส่วนอีกครึ่งกลับท้องแล้ว
เขายกถังสีแดงเข้ามาในบ้าน แล้วเริ่มกระตุ้นพลังปราณในร่าง
พลังปราณในร่างค่อยๆ หลั่งไหลมารวมตัวกันที่ปลายนิ้วชี้ขวาทันที
ต่อมา พลังปราณรวมตัวกันเป็นน้ำปราณวิเศษหยดหนึ่ง และน้ำปราณวิเศษหยดนั้นก็หยดลงในถังน้ำ
หลังจากน้ำปราณวิเศษสัมผัสกับน้ำใสในถัง ก็เกิดการเปลี่ยนแปลงขึ้น