คนที่พุ่งเข้ามา ไม่ใช่ใครอื่น นั่นคือเฉินเยี่ยน เพื่อนสาวคนสนิทของเจียงหลานนั่นเอง
วันนี้เฉินเยี่ยนหยุดงาน เลยแวะมาหาเพื่อนสนิทอีกแล้ว
“เฉินเยี่ยน เธอมาได้ยังไงอีกแล้ว”
“ไม่ใช่อย่างที่เห็นนะ เมื่อกี้ฟางเสี่ยวจวินกำลังช่วยฉันรักษาโรคอยู่”
เจียงหลานรีบดึงกางเกงขึ้น แล้วอธิบายให้เพื่อนสนิทฟัง
จิตใจเฉินเยี่ยนยิ่งสงสัยหนักขึ้นอีก ถามต่อว่า “เธอบอกว่าไอ้หนูนี่ช่วยรักษาโรคให้เธอน่ะเหรอ”
“เธอเป็นโรคอะไรล่ะ”
“ถึงจะรักษาโรค เธอก็ควรไปรักษาที่โรงพยาบาลสิ”
“นี่เธอถอดกางเกงในห้องทำงาน ให้เขามารักษาโรคเนี่ยนะ เธอพูดแบบนี้จะให้ใครเขาเชื่อ”
พอเห็นเพื่อนสนิทไม่เชื่อ เจียงหลานก็รู้สึกกลุ้มใจขึ้นมา
“ฉันเองก็มีโรคปวดท้องน้อยเรื้อรังน่ะสิ ไปมาหลายโรงพยาบาลก็ไม่หาย ปวดจนยืนไม่ขึ้นเป็นครั้งคราว”
“เมื่อกี้จู่ ๆ มันก็กำเริบขึ้นมา ฟางเสี่ยวจวินบอกว่าช่วยรักษาให้ฉันได้ ฉันเลยลองให้เขาดู”
“พอเขาฝังเข็มให้ฉันแล้ว ฉันรู้สึกสบายตัวขึ้นเยอะจริง ๆ”
“ยัยเด็กนี่ เข้ามาก็ไม่ยอมเคาะประตู เปิดประตูพุ่งเข้ามาเฉยเลย ทำให้คนอื่นอายแค่ไหน”
เฉินเยี่ยนฟังจบ ที่แท้เป็นอย่างนี้นี่เอง เลยหัวเราะออกมา
“ฮ่า ๆ ฉันนึกว่าเรื่องอะไร ที่แท้กำลังรักษาโรคให้เธอนี่เอง”
“นี่ก็กลางวันแสก ๆ ปิดประตูห้องทำงานไว้ หนึ่งหญิงหนึ่งชายอยู่ด้วยกัน แล้วยังถอดกางเกงอีก ไม่ให้ใครเขาสงสัยได้ยังไง”
“ว่าแต่ ผลหลังฝังเข็มเป็นยังไงบ้าง ตอนนี้ท้องยังปวดอยู่ไหม”
เพราะตัวเฉินเยี่ยนเองก็เป็นโรคนี้เหมือนกัน
โรคปวดท้องน้อยของผู้หญิงนี่ สิบคนมีเป็นกันแปดคนขึ้นไป