นี่ทำให้ฟางเสี่ยวจวินอับอายขายหน้าชะมัด
ครั้งก่อนที่เขาดื่มสุราบำรุงหยางมากเกินไป แล้วก็นอนกับหม่าชุนหนีจริง ๆ ไม่คิดว่าตอนนี้ผู้หญิงคนนี้จะใจกล้าถึงเพียงนี้ ถึงขั้นอยากจะฉวยโอกาสจากเขาอีก
“พี่ชุนหนี อย่าเลยนะ ถ้าพี่ต้าเหอมาเห็นเข้า เขาคงนึกว่าผมจะลวนลามพี่นะสิ”
ตอนนี้เขากังวลว่าเรื่องที่เกิดกับหม่าชุนหนีจะถูกฟางต้าเหอรู้เข้า แล้วถูกสองสามีภรรยานี่ใช้เป็นข้ออ้างรีดไถ ก็ยุ่งยากแล้ว
“แกกลัวอะไรล่ะ พี่ต้าเหอของแกไปทำพิธีมอบตำแหน่งผู้ใหญ่บ้านที่ทำเนียบหมู่บ้าน ประเดี๋ยวประด๋าวไม่กลับมาหรอก เอางี้มั้ย ตอนนี้แกมาปรนนิบัติพี่อีกสักหน่อย เป็นไง”
หม่าชุนหนีพูดพลางยื่นมือไปที่กระดุมเสื้อของตัวเอง หมายจะปลดออก
ฟางเสี่ยวจวินรีบเอามือจับเธอไว้
“พี่ชุนหนี อย่าถอดเสื้อผ้าเลยนะ”
“ถึงต้าเหอจะไปทำเนียบหมู่บ้านแล้ว แต่ถ้าเกิดมีคนในหมู่บ้านมาหาพี่ แล้วเห็นเราสองคนปิดประตูอยู่ด้วยกันในบ้าน มันก็แก้ตัวไม่ขึ้นหรอก”
“อ้อ ใช่แล้ว วันนี้ผมมาหาพี่นี่ เพราะอยากมายืมรถสามล้อสักคัน ผมจะเข็นรถไปขายผักที่ตลาดในเมืองหน่อย”
เขารีบบอกจุดประสงค์ที่มากับผู้หญิงคนนี้ทันที
อีกอย่างตอนนี้เวลาก็ไม่เช้าแล้ว เขาต้องเข็นรถสามล้อกลับไป ไปเด็ดแตงกวาใหญ่ ๆ ในสวนของพี่จางชุ่ยฮวามาให้หมด แล้วขนขึ้นรถ
ยังต้องรีบไปขายที่ในเมืองอีก ไม่รู้ว่าแตงกวาใหญ่แบบนี้ ร้านอาหารในเมืองจะรับซื้อหรือเปล่า
หม่าชุนหนีได้ยินว่าฟางเสี่ยวจวินจะมายืมรถสามล้อ ก็ยิ้มร่าแล้วว่า “เสี่ยวจวิน ที่แท้แกก็จะมายืมรถสามล้อนี่เอง ถ้าแกยอมนวดให้พี่ชุนหนีแป๊บนึง เดี๋ยวพี่ให้ยืมรถสามล้อเลย”
ฟางเสี่ยวจวินจนปัญญา ได้แต่พยักหน้า “ได้ครับ งั้นผมขอนวดให้พี่สักพักแล้วกัน”
ว่าแล้วก็ให้หม่าชุนหนีนั่งลง ยื่นมือออกไปนวดที่ไหล่ให้เธอ