ฟางเสี่ยวจวินไม่คิดว่าหม่าชุนหนี จะมาใช้ไม้เด็ดแบบนี้
เมื่อคืนนี้ หล่อนกับฟางต้าเหอปรึกษากันว่าจะวางแผนหักหลังเขายัดข้อหาข่มขืน
แล้วตอนนี้ไหงกลับยื่นทรัพย์ให้เขาง่าย ๆ แบบนี้ล่ะ
จะสั่งสอนหล่อนให้หลาบจำสักหน่อยดีไหม
ระหว่างที่เขายังลังเลสองจิตสองใจอยู่นั้น จู่ ๆ ในลานบ้านก็มีเสียงฝีเท้าถี่ ๆ ดังขึ้น
ตามมาด้วยเสียงของฟางต้าเหอ
“เสี่ยวจวิน เอ็งอยู่บ้านไหม”
“ข้าให้พี่ชุนหนีของเอ็ง มาช่วยทำความสะอาดบ้าน ตอนนี้เป็นยังไงบ้างแล้ว”
ทั้งสองได้ยินเสียงฟางต้าเหอก็สะดุ้งโหยง
ฟางเสี่ยวจวินถอยห่างจากหม่าชุนหนีทันที
“พี่ต้าเหอ พี่ชุนหนีกำลังช่วยผมทำความสะอาดอยู่ครับ”
ฟางเสี่ยวจวินหันหลังไปมองฟางต้าเหอที่ยืนอยู่หน้าประตู พลางตอบอย่างเก้อเขิน
หม่าชุนหนีกลับยิ้มแฉ่งใส่ฟางต้าเหอแล้วบอกว่า “ต้าเหอ ไปที่ตลาด ซื้อเหล้ากับกับแกล้มมาแล้วหรือ”
“คืนนี้ เสี่ยวจวินมากินข้าวที่บ้านเรา ปฏิบัติเหมือนเดิม พี่น้องเอ็งสองคนดื่มเหล้ากันให้เต็มที่ คุยเรื่องสัพเพเหระกัน”
ฟางต้าเหอตอบว่า “ชุนหนี คืนนี้ข้าติดธุระนิดหน่อย ต้องไปที่บ้านนอก รับรองเพื่อนสองสามคน”
“กลางคืนเอ็งเป็นเพื่อนเสี่ยวจวินดื่มสองสามแก้ว พูดคุยกันนะ”
“อ้อ เหล้ากับกับข้าวซื้อมาเรียบร้อยแล้ว เดี๋ยวข้าเอาไปไว้ที่บ้านก่อน”
“อีกสักพัก เอ็งรีบกลับบ้านไปทำกับข้าวหุงหาอาหารด้วย”
นี่คือแผนที่เขากับหม่าชุนหนีนัดแนะกันไว้ พอตกกลางคืน เขาจะอ้างว่าไปบ้านนอกรับรองแขก
ให้หม่าชุนหนีกับฟางเสี่ยวจวินดื่มเหล้ากินกับข้าวอยู่ที่บ้านเขา
ครึ่งชั่วโมงต่อมา เขาค่อยแอบย่องกลับมา แอบดูเหตุการณ์ในครัวจากห้องข้าง ๆ อย่างลับ ๆ
ถ้าฟางเสี่ยวจวินไอ้สารเลวนั่นเมาเหล้า แล้วพลั้งมือทำเรื่องเกินเลยกับชุนหนีเมียของเขา
เขาก็จะหยิบมือถืออัดคลิปไว้ แล้วเอามาแบล็กเมล์ ให้ฟางเสี่ยวจวินโอนสัญญาเขาลูกท้อในหมู่บ้านมาให้
แบบนี้ เขาก็เอาภูเขาลูกท้อไปขายให้พ่อค้าในอำเภอนั่นได้แล้ว
“ได้ เดี๋ยวข้าเอาของที่ซื้อไปเก็บไว้ที่บ้าน ข้าจะกลับมาทำกับข้าวเดี๋ยวนี้ล่ะ”
หม่าชุนหนีพยักหน้าให้ฟางต้าเหอ
“โอเค งั้นข้ากลับบ้านก่อน”
ฟางต้าเหอพูดจบก็หันหลังเดินไปได้ไม่กี่ก้าว จากนั้นก็หันกลับมาบอกคนทั้งสองที่อยู่ในบ้านว่า “เมื่อกี้ กลางทางข้าเห็นพานฉี่กังกลับมาแล้ว”
“ไอ้นั่นยังพาผู้ชายไม่รู้จักอีกสองคนมาด้วย”
“สองคนนั่นหน้าตาดุร้ายน่ากลัว ไม่รู้ใช่พวกปล่อยเงินกู้นอกระบบหรือเปล่า”
“พวกเอ็งระวังตัวหน่อย อย่าไปบ้านพานฉี่กัง เดี๋ยวจะหาเรื่องใส่ตัว”
หม่าชุนหนีตะโกนตอบทันทีว่า “ได้ ข้ารู้แล้ว เอ็งกลับไปเถอะ”
ฟางต้าเหอหมุนตัวกลับบ้านไป
ตอนนี้ หม่าชุนหนีทั้งคนก็คึกคักขึ้นอีกครั้ง
“เสี่ยวจวิน เมื่อกี้ต้าเหอของพี่อยู่ มันตะขิดตะขวงใจนะ”
“เอางี้ไหม ตอนนี้นายช่วยพี่ตรวจหน่อยสิ ว่าพี่เป็นก้อนเนื้อหรือเปล่า”
หล่อนพูดพลางจับมือฟางเสี่ยวจวินอีก
ฟางเสี่ยวจวิน ณ ตอนนี้เลิกคิดจะฉวยโอกาสจากหม่าชุนหนีแล้ว
เวลานี้ ในใจเขาเป็นห่วงจางชุ่ยฮวาอยู่
พานฉี่กังสามีของจางชุ่ยฮวากลับมาแล้ว ยังพาผู้ชายที่ท่าทางคล้ายพวกปล่อยเงินกู้มาอีก
เมื่อครู่หม่าชุนหนีบอกว่า พานฉี่กังกู้หนี้นอกระบบแล้วจะเอาเมียตัวเองไปจำนำใช้หนี้
ถ้าเรื่องเป็นอย่างนั้นจริง ๆ จางชุ่ยฮวาคงเคราะห์ร้ายแน่วันนี้
เขาต้องรีบไปที่บ้านจางชุ่ยฮวาดูหน่อยแล้ว
“พี่ชุนหนี อย่าทำแบบนี้เลย”
“ถ้าพี่ต้าเหอเห็นเข้า จะหาว่าผมลวนลามพี่ชุนหนีได้”
“เสี่ยวจวิน นายไม่ต้องห่วง พี่ต้าเหอของนายกลับบ้านไปแล้ว ไม่ย้อนกลับมาอีกหรอก”
“พี่อยากให้นายช่วยพี่นวดตรวจจริง ๆ ไม่ได้คิดอะไรอย่างอื่น”
ฟางเสี่ยวจวินคิดในใจ หล่อนจะคิดอะไรอย่างอื่นหรือไม่ก็เขียนไว้เต็มหน้าแล้ว
ยังจะมาแอ๊บใสซื่อต่อหน้าเขาอีก
เขาจะต้องสั่งสอนหล่อนให้สาสมแน่ แต่ไม่ใช่ตอนนี้
“พี่ชุนหนี พี่ต้าเหอยังรอให้พี่กลับไปทำกับข้าวอยู่นะ”
“ดูเวลาก็ไม่เช้าแล้ว พี่กลับไปก่อนดีไหม แล้วมือผมก็สกปรกเลอะเทอะ ไว้คราวหน้าค่อยตรวจให้นะ”
หม่าชุนหนีมองท่าทางขวยเขินของฟางเสี่ยวจวิน ก็ยิ่งหวั่นไหวมากขึ้น
นางยื่นมือไปจับเสื้อฟางเสี่ยวจวิน
พบว่าเจ้าตัวมีกล้ามเนื้อทั้งตัว หุ่นดีเกินหน้าคนอื่นเสียอีก
“เสี่ยวจวิน หมอนี่รูปร่างก็แข็งแรงดีนะ”
“งั้นพี่ชุนหนีไม่แกล้งนายเล่นต่อแล้ว กลับไปทำข้าวเที่ยงก่อน นายคืนนี้ต้องมาบ้านพี่ดื่มเหล้ากินกับข้าวนะ”
“ครับพี่ชุนหนี คืนนี้ผมไปแน่”
หม่าชุนหนีเก็บข้าวของคร่าว ๆ แล้วเดินจากไปอย่างไม่เต็มใจนัก
ฟางเสี่ยวจวินเป็นห่วงความปลอดภัยของจางชุ่ยฮวา
เขาล้างหน้าล้างตาเปลี่ยนเสื้อผ้าสะอาด แล้วมุ่งหน้าไปบ้านจางชุ่ยฮวาข้าง ๆ ทันที
เพิ่งเดินเข้าลานบ้านนาง ก็เห็นประตูใหญ่ปิดสนิท
ในบ้านมีเสียงผู้ชายดังแว่ว ๆ
เขาเดินไปที่ประตู แนบหูเข้ากับประตูใหญ่ เงี่ยหูฟัง
“ชุ่ยฮวา ข้ารู้ว่าทำผิดกับเจ้า”
“เงิน 50000 หยวนนี้ ข้าไม่มีปัญญาเอามาใช้หนี้จริง ๆ”
“ถ้าวันนี้ใช้หนี้ไม่ได้ พี่เปียวจะตัดมือข้าทั้งสองข้าง”
“ตอนนี้ ข้าทำได้แค่ขอร้องเจ้าแล้ว”
ภายในบ้าน พานฉี่กังพูดกับจางชุ่ยฮวาเสียงอ่อน
จางชุ่ยฮวาฟังแล้วก็โกรธมาก
ทั้งสองคนไปทำเรื่องหย่ากันตั้งแต่ปีก่อน แต่ด้วยเหตุที่ต้องเลี้ยงลูกด้วยกัน และกลัวญาติทางจางชุ่ยฮวารู้ เลยไม่ได้เปิดเผยต่อ
นางตอบทันทีอย่างหัวเสียว่า “พานฉี่กัง เอ็งยังมีสำนึกอยู่ไหม”
“สองปีมานี้ เอ็งเคยส่งเสียเงินติดบ้านสักแดงไหม”
“เอ็งไปติดการพนันข้างนอก แล้วกู้เงินนอกระบบมา 50000 หยวน ใช้คืนทีหลัง ให้ข้าใช้ ข้าจะเอาอะไรไปใช้”
จริง ๆ แล้ว พานฉี่กังรู้ดีแก่ใจ เงินที่เขาหาได้ข้างนอก ไม่ใช้หมดไปกับผู้หญิง ก็หมดไปกับการพนัน
ไม่เคยส่งเงินกลับบ้านเลยสักแดงเดียว
แม้แต่ค่าเลี้ยงดูลูกสาวตนเองก็ไม่เคยจ่าย
จางชุ่ยฮวาจะเอาเงิน 50000 หยวนมาจากไหน อย่าว่าแต่ 50000 หยวนเลย แม้แต่ 500 หยวนก็ไม่แน่ว่าจะมี
เขาจนปัญญาจริง ๆ ถึงได้มาหาจางชุ่ยฮวาอดีตเมีย
ตอนนี้ พี่เปียวที่ยืนอยู่ข้าง ๆ เขา หยิบมีดสั้นออกมาจากตัว
คว้ามือพานฉี่กังกดลงบนเก้าอี้ ทำท่าเหมือนจะตัดนิ้ว
พานฉี่กังกับจางชุ่ยฮวาต่างก็ตกใจมาก
“ชุ่ยฮวา ช่วยข้าด้วย”
“ไม่งั้นข้าต้องถูกพี่เปียวตัดมือแน่”
“ฉี่กัง ข้าจะเอาเงินมากมายขนาดนี้มาจากไหน เอ็งจะให้ข้าช่วยเอ็ง ข้าก็ช่วยไม่ได้”
“ชุ่ยฮวา เจ้าช่วยข้าได้ แค่เจ้ายอมเป็นเพื่อนพี่เปียวสักคืน พี่เปียวรับปากแล้วว่าจะลดให้ข้า 1000 หยวน”
“ขอแค่เจ้ายอมนอนกับพี่เปียว 50 ครั้ง หนี้ 50000 หยวนก็จะถูกเคลียร์หมด”
พานฉี่กังพูดพลางก็คุกเข่าลงตรงหน้าจางชุ่ยฮวา
นี่ทำให้จางชุ่ยฮวาอึ้งตะลึงไปเลย
ไม่คิดว่าอดีตสามีไร้ค่าของนาง จะให้นางไปนอนกับพวกปล่อยเงินกู้เพื่อใช้หนี้
“พานฉี่กัง ไอ้สารเลว”
“เราหย่ากันแล้ว ยังจะให้ข้าไปนอนกับชายอื่นอีก เอ็งยังเป็นคนอยู่ไหม”
“ให้ข้าไปนอนกับพวกปล่อยเงินกู้ เอ็งตัดใจซะเถอะ”
พานฉี่กังเห็นจางชุ่ยฮวาไม่ยอมนอน ก็เลยไม่แสร้งทำอีกต่อไป
เขาลุกขึ้นยืนทันที เดินเข้าไป ยื่นมือตบหน้าจางชุ่ยฮวาหนึ่งฉาด
“อีชั่ว ลูกผู้ชายอย่างข้าเกรงใจเอ็งนัก”
“วันนี้ เอ็งไม่อยากเป็นเพื่อนพี่เปียวก็ต้องยอม”
“เราสองคนถึงจะหย่ากันแล้ว แต่เอ็งยังอยู่ในบ้านข้า ข้าจะให้เอ็งทำอะไร เอ็งก็ต้องทำ”
พานฉี่กังด่าจางชุ่ยฮวาเสร็จ ก็หันหัวไปหาพี่เปียว ยิ้มเจ้าเล่ห์พูดว่า “พี่เปียว ตอนนี้ผมยื่นคนให้พี่แล้วนะ ฮิ ๆ พี่จัดการเองตามสบายเลย”
พี่เปียวตื่นเต้นจนแทบทนไม่ไหวอยู่แล้ว ตอนนี้จ้องมองจางชุ่ยฮวาเขม็ง ในสมองเต็มไปด้วยความคิดต่ำทรามว่าจะขยี้จางชุ่ยฮวายังไง