เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น ฟางเสี่ยวจวินก็ปั่นรถสามล้อตรงเข้าไปในเมือง
เขาไปที่จุดลงทะเบียนเรียนขับรถก่อน กรอกแบบฟอร์ม ส่งรูปถ่ายและสำเนาบัตรประชาชน แล้วจ่ายค่าลงทะเบียนสามพันหยวน
หญิงสาวหลังเคาน์เตอร์เงยหน้ามองเขาครู่หนึ่ง แล้วยื่นหนังสือข้อสอบหมวดหนึ่งเล่มหนา ๆ ให้: "อ่านหนังสือก่อน เสร็จแล้วค่อยนัดสอบ สอบผ่านหมวดหนึ่งถึงจะขึ้นรถได้"
ฟางเสี่ยวจวินพลิกดูหนังสือเล่มนั้น หนาเท่าอิฐเลยทีเดียว แต่ตอนนี้เขามีความสามารถอ่านแล้วจำได้หมด
หนังสือเล่มนี้สำหรับเขา ใช้เวลาไม่ถึงครึ่งชั่วโมงก็จำเนื้อหาทั้งหมดได้
"ครับ ขอบคุณนะ"
เขาเก็บหนังสือใส่กระเป๋า ออกจากโรงเรียนสอนขับรถ แล้วเลี้ยวไปตลาดรถมือสองฝั่งตะวันออกของเมืองเดินดูรอบหนึ่ง
ในลานจอดรถมีรถขนาดใหญ่เล็กสิบกว่าคัน มีทั้งรถตู้ รถกระบะเล็ก และรถเก๋งเกือบใหม่สองสามคัน
เขาเดินดูทีละคัน สุดท้ายไปหยุดอยู่หน้ารถตู้สีเทาเงินคันหนึ่ง
สีรถมีรอยขูดสองสามจุด แต่ตัวถังโดยรวมยังตรงอยู่ ดอกยางยังค่อนข้างลึก พอเปิดฝากระโปรงขึ้นมาด้านในสะอาดเป็นระเบียบ ดูไม่ออกว่ามีปัญหาใหญ่
คนขายเป็นชายวัยกลางคนอายุสี่สิบกว่า สวมเสื้อคลุมทำงานเปื้อนคราบน้ำมัน มือถือบุหรี่มวนหนึ่ง เห็นฟางเสี่ยวจวินเดินวนรอบรถหลายรอบ
ก็เดินเข้ามาคุยด้วย: "น้องชาย รถคันนี้ผมใช้เอง ดูแลดี ไม่เคยเกิดอุบัติเหตุใหญ่ ถ้าสนใจ หนึ่งหมื่นสองพันเอาไปได้เลย"
ฟางเสี่ยวจวินก้มดูใต้ท้องรถ แล้วสตาร์ทเครื่องยนต์ฟังเสียง เหยียบคันเร่งสองครั้ง เครื่องยนต์ตอบสนองเรียบเนียน ไม่มีเสียงผิดปกติ
เขายืดตัวขึ้นต่อรองกับชายคนนั้น: "หนึ่งหมื่น วันนี้ผมเอาไปเลย"