ทันทีที่เถี่ยเฟิงพูดจบ ภายในลานบ้านก็เริ่มมีการต่อสู้ขึ้น
เหล็กท่อนที่เขาถืออยู่กวาดออกไปในแนวนอน ฟาดเข้าที่ซี่โครงของอันธพาลที่อยู่ใกล้ที่สุด ชายคนนั้นส่งเสียงครางออกมาอย่างแผ่วเบา แล้วตัวงอเป็นกุ้งล้มลงไปกับพื้น
อันธพาลอีกคนเพิ่งจะชูท่อเหล็กขึ้นจะฟาด เถี่ยเฟิงหลบไปด้านข้าง แล้วตวัดเหล็กท่อนกลับมาฟาดที่ข้อศอกของเขา ท่อเหล็กหลุดจากมือปลิวออกไป อันธพาลคนนั้นกอดแขนส่งเสียงร้องด้วยความเจ็บปวดแล้วถอยหลัง
ฟางเสี่ยวจวินก็ไม่ได้อยู่นิ่งเฉยเช่นกัน
เขามองไปที่อันธพาลสองคนที่ถือโซ่เหล็กอยู่ข้างๆ พานฉี่เหวิน แล้วพุ่งเข้าไปอย่างรวดเร็ว ท่อเหล็กตวัดขึ้นจากล่างขึ้นบน ฟาดเข้าที่ข้อมือของคนหนึ่งอย่างแม่นยำ
โซ่เหล็กหลุดจากมือส่งเสียงกรุ๊งกริ๊ง กระเด็นไปชนกำแพงแล้วร่วงลงกับพื้น
คนคนนั้นเจ็บจนต้องย่อตัวลงจับข้อมือ หน้ากลายเป็นสีแดงก่ำ
อีกคนเพิ่งจะส่ายโซ่ออกมา ฟางเสี่ยวจวินก็เข้าไปประชิดตัวแล้ว ใช้เข่าถีบเข้าที่ท้องน้อยของเขา ชายคนนั้นหายใจไม่ออก ตัวงอแล้วลื่นไถลล้มลงไปกับพื้น
พานฉี่เหวินมองคนที่ตัวเองพามา ล้มลงไปเกินครึ่งภายในเวลาเพียงไม่กี่อึดใจ ใบหน้าซีดแดงสลับกัน แต่ความบ้าคลั่งในดวงตากลับยิ่งทวีมากขึ้น
เขาชูเหล็กท่อนที่เป็นสนิมขึ้นมา ส่งเสียงคำรามราวกับสัตว์ร้ายแล้วพุ่งเข้าหาฟางเสี่ยวจวิน เหล็กท่อนถูกหวดขึ้นสูง เตรียมจะฟาดลงบนหัวของฟางเสี่ยวจวิน
ฟางเสี่ยวจวินไม่หลบ
เขาขยับไปด้านข้างครึ่งก้าว ยกท่อเหล็กขึ้นรับ "ปั้ง" เสียงดังอู้อี้ ท่อนเหล็กสองอันชนกันจนฝ่ามือสั่นสะเทือน
พานฉี่เหวินมีแรงไม่น้อย แต่ร่างกายของฟางเสี่ยวจวินผ่านการหล่อหลอมด้วยพลังปราณ ปฏิกิริยาตอบสนองเร็วกว่าคนธรรมดามาก
เขาใช้แรงจากการรับนั้นหลบไปด้านข้าง มือซ้ายฉวยจับแขนขวาของพานฉี่เหวิน แล้วออกแรงบิด พานฉี่เหวินเจ็บจนเหล็กท่อนหลุดจากมือ
ฟางเสี่ยวจวินใช้เข่าถีบเข้าที่เอวของพานฉี่เหวินตามติด แล้วท่อเหล็กก็ฟาดลงที่ขาทั้งสองข้างของเขาสองครั้ง ครั้งหนึ่งที่แข้ง อีกครั้งที่เข่า