เช้าวันตรุษจีน ซือถูอ้านได้นอนหลับเต็มอิ่มเป็นครั้งแรก
แสงแดดด้านนอกหน้าต่างเจิดจ้าจนแสบตา ราวกับคมดาบที่ฟันฟาดลงมายังโลกมนุษย์อย่างไร้น้ำใจ
ซือถูอ้านลุกจากเตียงทั้งที่ตัวเปล่าเปลือย เดินไปปัสสาวะทั้งอย่างนั้น แล้วจุดบุหรี่ขึ้นมาสูบ ยืนข้างหน้าต่างทั้งที่ยังคงเปลือยเปล่า
บางครั้ง ซือถูอ้านก็รู้สึกว่าตัวเองเหมือนมนุษย์ยุคหิน
เขามีความรู้สึก แต่มันไม่มาก ส่วนใหญ่จะใช้เหตุผล แต่ถ้าอารมณ์ขึ้นมาเมื่อไร ก็จะไม่สนใจอะไรทั้งนั้น
เขาไม่รู้ว่าอุปนิสัยแบบนี้มีมาแต่กำเนิด หรือถูกหล่อหลอมทีหลัง หรืออาจทั้งสองอย่าง
ยกตัวอย่างเช่น ความเจ้าเล่ห์เจ้ากลที่มีมาแต่เกิดเป็นเหตุผลข้อหนึ่ง การถูกซือถูจวิ้นเยี่ยนสั่งสอนมาอย่างเอาเป็นเอาตายก็เป็นอีกข้อ
ทั้งสองอย่างนี้รวมกัน หล่อหลอมให้เขากลายเป็นคนในทุกวันนี้
เป็นคนที่ไร้กฎเกณฑ์ เต็มไปด้วยราคะ และไม่เห็นแก่ศีลธรรมจรรยา
ซือถูอ้านคาบบุหรี่ส่ายหน้า ไม่รู้ว่าทำไมตัวเองถึงนึกถึงเรื่องพวกนี้ขึ้นมาอีก