ทว่าเขาลืมไปว่า จิตใจของคนวัยหนุ่มนั้นแสนจะแปรปรวน
เขากับเด็กหนุ่มข้างกายคนนี้ มีอายุห่างกันถึงสิบห้าปี
สิบห้าปี คิดเป็นห้าช่วงอายุคน
ระยะห่างทางการสืบพันธุ์ระหว่างคนกับหมา ก็ราว ๆ นี้แหละ
รถแล่นฝ่าความมืดในลานจอดใต้ดิน
พอเจอที่จอด ต้วนวั่งก็ถอยรถเข้าจอดอย่างคล่องแคล่ว
ชั่วขณะที่ดับเครื่อง แสงภายในรถก็พลันหรี่ลง
ใบหน้าของต้วนวั่งซ่อนอยู่ในเงามืด เส้นสันคิ้วที่แข็งกร้าวและความดิบเถื่อนปรากฏเด่นชัด ราวกับนักเลงหัวไม้ใจเหี้ยม
ซือถูอ้านมองจากด้านข้าง ใจสั่นระรัวอย่างห้ามไม่ได้ และรู้ดีว่าไม่อาจหลอกใช้เด็กโง่ ๆ ได้อีกแล้ว
ต้วนวั่งหันมา: "คุณซือถูคิดดีหรือยัง?"
"ฉัน... อื้อ"
ตอนที่ต้วนวั่งถามคำถามนี้ เขายังไม่ได้เคลื่อนไหว แต่ทันทีที่ซือถูอ้านตอบกลับ เขากลับจูบลงไป
......
มื้อหนึ่ง จากเที่ยงวันตรงถึงหกโมงเย็น
จนถึงหกโมง ซือถูอ้านก็ยังไม่ได้ก้าวออกจากลานจอดใต้ดินอันมืดสลัวนี้
ยามนี้ ต้วนวั่งลดกระจกรถลงเล็กน้อย โผล่หน้ามาจุดบุหรี่ แล้วยกซือถูอ้านขึ้นมาเล็กน้อย ยื่นบุหรี่ให้สูบ