จูลี่ยื่นปากกาลูกลื่นมงบล็องให้ด้ามหนึ่ง พลางขันจุกปากกาออกให้อย่างใส่ใจ
“คุณต้วน เจ้านายของฉันเป็นทั้งเจ้านายที่ดีและคนรักที่ดี ฉันอยู่กับเขามาหลายปี ไม่เคยเห็นเขาทำให้ใครต้องเสียใจเลย”
จูลี่เป็นมือเจรจาชั้นยอด เสียงนุ่มนวลของเธอแผ่วกระจายไปทั่วภายในรถที่เงียบสงบ ชวนให้นึกถึงงูที่ล่อลวงอีฟ
โดยไม่รู้ตัว ต้วนวั่งก็ยื่นมือไปรับปากกามา
หากถูกปฏิบัติเหมือนของเล่น แต่สามารถได้นอนกับคนคนนั้นไปเรื่อยๆ ดูเหมือน... ก็ใช่ว่าจะรับไม่ได้?
ชายหนุ่มวัยยี่สิบปี ในสมองครึ่งหนึ่งคือความต้องการทางเพศ อีกครึ่งคือความต้องการทางอาหาร
หากบังเอิญได้กินอะไรอร่อย ก็อยากกินต่อไปเรื่อยๆ โดยไม่สนว่าสิ่งนั้นมีพิษหรือไม่
หากบังเอิญได้นอนกับคู่ขาที่สมบูรณ์แบบ ก็อยากนอนต่อไปเรื่อยๆ โดยไม่สนว่าคนนั้นพึ่งพาได้หรือไม่
......
ข้างกระถางดอกไม้เล็กๆ ตรงตีนตึกบริษัท ซือถูอ้านกำลังพัวพันกับผ้าพันคอพลางเป่าลมหายใจ ตรงหน้ามีหมอกขาวลอยเป็นกลุ่ม