ต้วนวั่งเหมือนหมาที่เห็นกระดูกเนื้อ ทันทีที่ได้ยินเสียงของซือถูอ้าน ก็พุ่งเข้าใส่ทันที
ซือถูอ้านยืนอยู่ริมหน้าต่าง มองดูเด็กหนุ่มที่ควบคุมตัวเองไม่อยู่
อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจ พลังของวัยหนุ่มสาวนี่ช่างเป็นสิ่งวิเศษจริง ๆ
ชีวิตคนเรา ก็ค่อนข้างน่าเศร้าอยู่เหมือนกัน
นอกจากช่วงอายุต้นยี่สิบต้น ๆ ที่เหลือก็ไม่ค่อยจะสดใสอีกแล้ว
ถึงแม้จะมีคนบอกว่า แค่หัวใจยังหนุ่มสาว ก็จะคงความอ่อนเยาว์ไว้ได้ตลอดกาล
แต่ความเป็นจริงเป็นอย่างนั้นจริงหรือ
ซือถูอ้านคิดว่าไม่ใช่ ไม่เพียงไม่ใช่ ยังรู้สึกว่าคนที่พูดแบบนั้นกำลังหลอกตัวเอง
วัยหนุ่มสาวคือเลือดที่เดือดพล่าน หัวใจที่เร่าร้อน คือสิ่งที่ดูโง่เขลา จับแล้วร้อนมือ เมื่อหันกลับไปมองก็เหลือเพียงแค่ถอนหายใจ
มันทั้งสดใส ล้ำค่า และยังเลือนหายไปในชั่วพริบตา
ใครกันเล่าจะอาศัยเพียงพลังใจที่ว่านั่น ทำให้ตัวเองกลับมาเป็นหนุ่มในชั่วข้ามคืน คงความเยาว์วัยไว้ได้ตลอดกาล
ชีวิตไม่ใช่พันหนึ่งราตรี ไม่มีใครมีเวทมนตร์ ยิ่งไปกว่านั้น ชีวิตไม่ใช่แม้แต่นิยายเรื่องซานเหมาพเนจร
ในชีวิตจริง ซานเหมาเองก็ยังไม่ได้ทันออกจากบ้าน ก็ล้มลงเพราะขาดสารอาหาร แล้วจะไปเจอเรื่องมหัศจรรย์อะไรได้อีก