สุ่ยตู้เฉินเชี่ยวชาญเรื่องโอสถ พอได้ยินเช่นนั้นก็ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนนึกถึงบันทึกที่เกี่ยวข้องขึ้นมาได้ «บุปผากระดิ่งสะเทือนปฐพีเติบโตในสภาพแวดล้อมอันแสนยากลำบาก พบได้เฉพาะบริเวณที่เกิดแผ่นดินพลิกผืนดินอยู่บ่อยครั้ง และต้องอยู่ลึกลงไปใต้ดินอย่างน้อย 500 เมตรจึงจะพบร่องรอยของมัน»
«วัสดุของมันค่อนข้างพิเศษ เมื่อเทียบกับพืชแล้วกลับคล้ายลวดลายสลักบนโลหะ ทุกครั้งที่แผ่นดินพลิกผืนดิน มันจะส่งเสียงกระดิ่งประหลาดออกมา ทำให้ผู้คนเคลิบเคลิ้มไม่น้อยหลงเสียงของมันจนพลาดช่วงเวลาหลบหนี และตายอยู่ท่ามกลางแผ่นดินพลิกผืนดิน จึงได้ชื่อว่าบุปผากระดิ่งสะเทือนปฐพี บ้างก็เรียกมันว่ากระดิ่งเตือนภัย»
สุ่ยตู้เฉินกล่าวต่อว่า «นอกจากนี้ บุปผากระดิ่งสะเทือนปฐพียังต้องเติบโตในที่ซึ่งมีพลังวิญญาณอุดมสมบูรณ์ด้วย แต่ในยุคปลายธรรมนี้ พลังวิญญาณในสถานที่ส่วนใหญ่เบาบางลง มันจึงค่อย ๆ เลือนหายไป ครั้งล่าสุดที่ปรากฏขึ้นคือเมื่อ 50 ปีก่อน นับแต่นั้นก็ไม่มีข่าวคราวอีก บางคนว่ามันสูญพันธุ์ไปแล้ว»
จี้ชิงโจวถามว่า «ศิษย์พี่สามรู้หรือไม่ว่าตอนนี้จะหาซื้อบุปผากระดิ่งสะเทือนปฐพีได้ที่ใดบ้าง»
เมื่อเทียบกับการขุดดินลึกลงไปเป็นร้อยฉื่อเพื่อตามหาดอกไม้สักดอก การใช้เงินซื้อดูจะเป็นทางเลือกที่เป็นไปได้มากกว่า
น่าเสียดายที่ความเป็นจริงไม่เปิดโอกาสให้จี้ชิงโจวลัดขั้นตอน
สุ่ยตู้เฉินส่ายหน้า «หากเติมบุปผากระดิ่งสะเทือนปฐพีลงไปสักต้นตอนหลอมอาวุธ ก็มีโอกาสเพิ่มคุณภาพของศาสตราวิญญาณได้ วัสดุวิญญาณชนิดนี้จึงเป็นที่ต้องการอย่างยิ่ง เจ้าของส่วนใหญ่มักนำไปใช้เสียแล้ว แทบไม่มีเหลือเก็บไว้»
จี้ชิงโจวถอนหายใจ ดูท่าคงต้องออกไปตามหาเอง
«ส่วนไข่มุกทะเลเพลิง ข้าไม่เคยได้ยินมาก่อน»
สุ่ยตู้เฉินเปลี่ยนเรื่อง «แต่เมื่อหลายปีก่อน ตอนข้าลงเขาไปฝึกฝน เคยผ่านหมู่เกาะแห่งหนึ่ง ผู้เฒ่าบนเกาะเล่าว่า ท้องทะเลแถบนั้นมีตำนานกล่าวขานกันว่า ณ ที่แห่งหนึ่งใต้ทะเลคือสุสานของมังกรเพลิงบรรพกาล หลังมังกรยักษ์ตาย ร่างของมันแปรเปลี่ยนเป็นเปลวเพลิงอมตะ ลุกโชนอยู่ใต้ทะเลทั้งกลางวันและกลางคืน ทะเลลึกลับผืนนั้นจึงได้ชื่อว่าทะเลเพลิง»