จี้ชิงโจวกลับมายังยอดเขาโอสถวิญญาณ เนื่องจากสำนักประกาศว่านางกลับมาสำนึกผิดโดยการกักตน เหล่าศิษย์ที่สนิทสนมกับนางในวันวานจึงไม่สะดวกมารบกวนถึงที่ เกรงว่าจะถูกผู้อื่นนำไปกล่าวหา ได้แต่ส่งข้อความผ่านตราหยกสื่อสารมาทักทาย
ด้วยเหตุนี้ ทันทีที่จี้ชิงโจวหยิบตราหยกสื่อสารออกมา หยกขนาดเท่าฝ่ามือก็สั่นไม่หยุด
แม้ทุกวันนี้โลกบำเพ็ญเซียนจะอยู่ในยุคธรรมเสื่อมถอย ทว่าผู้บำเพ็ญยังคงมุ่งมั่นพัฒนาตนเอง สรรค์สร้างสิ่งประดิษฐ์แปลกใหม่ขึ้นมากมายภายใต้ข้อจำกัด เพื่ออำนวยความสะดวกในชีวิตให้ทุกคน
ตราหยกสื่อสารนี้เป็นสิ่งที่ศิษย์คนหนึ่งของสำนักเชียนจีคิดค้นขึ้นเมื่อร้อยปีก่อน
สำนักเชียนจีเชี่ยวชาญกลไกพิสดาร แม้เป็นสำนักฝ่ายธรรมะ ทว่าสิ่งที่ทำกลับเป็นกิจการสีเทาอย่างการซื้อขายข่าวสาร
ศิษย์ในสำนักกระจายตัวอยู่ทั่วสามภพ เบื้องบนรู้ความลับของสำนักอื่น เบื้องล่างสืบได้กระทั่งว่าปีนี้หลานชายคนที่หกของลุงใหญ่บ้านข้าง ๆ ฉี่รดที่นอนไปกี่ครั้ง
ดังนั้น ศิษย์สำนักเชียนจีจึงมักถูกสำนักอื่นเรียกว่า “ผู้รอบรู้สารพัด”
ในอดีต วิธีส่งข่าวสารของโลกบำเพ็ญเซียนส่วนใหญ่มีทั้งกระเรียนกลไกและยันต์สื่อสาร
แต่สิ่งเหล่านี้ต้องให้ทั้งผู้ส่งและผู้รับประทับกลิ่นอายของตนไว้ อีกทั้งเวลาจะส่งข่าวก็ต้องขับเคลื่อนกระเรียนหรือยันต์ให้บินข้ามขุนเขานับพันลี้ ทั้งยังเสี่ยงถูกขัดขวางและชิงไปได้
สำนักเชียนจีดำรงชีพด้วยการซื้อขายข่าวสารเป็นหลัก วิธีส่งข่าวแบบเก่าทำให้พวกนางเสียหายมานับครั้งไม่ถ้วน
คนจากหลายฝ่ายจงใจหรือไม่ก็ตาม ล้วนชิงข่าวกรองที่พวกนางอุตส่าห์เสี่ยงชีวิตสืบหามาได้ไป
เมื่อข่าวถูกชิงไปมากเข้า สำนักเชียนจีเกือบขาดทุนจนคลังสมบัติร่อยหรอและต้องยุบสำนัก พวกนางทนทุกข์กับวิธีส่งข่าวแบบเก่ามานานแสนนาน