จี้ชิงโจวกำลังจะเอ่ยปาก
ทันใดนั้น เจ้าหนอนดำจอมขบถก็กระโดดออกมา
เจ้าหนอนดำจอมขบถถามอย่างสงสัยว่า “เสี่ยวหง พวกเจ้าทั้งสามคนเข้าไปในบุปผาในกระจก จันทราในสายน้ำเดียวกัน เช่นนั้นความทรงจำที่บุปผาในกระจก จันทราในสายน้ำแห่งนี้ดึงออกมา เป็นความเสียดายของใครที่ต้องการเปลี่ยนแปลง?”
ลูกเจี๊ยบหัวล้านกล่าวว่า “นางจำพวกเราไม่ได้ แล้วจะจำเรื่องพวกนี้ได้อย่างไร? บุปผาในกระจก จันทราในสายน้ำจะบดบังความทรงจำของผู้เข้าสู่ภาพ มีเพียงเมื่อผู้เข้าสู่ภาพเกิดความรู้สึกรุนแรงที่ต้องการฟื้นคืนความทรงจำ จึงจะฝ่าม่านหมอกมายาและทวงคืนความทรงจำได้”
ทว่า ความเป็นไปได้นี้มีน้อยยิ่งนัก
หลังความทรงจำถูกบดบัง ผู้เข้าสู่ภาพก็คิดเพียงว่าสิ่งที่ตนจดจำได้ในตอนนี้คือทุกสิ่ง
จะเกิดความรู้สึกรุนแรงที่อยากทวงคืนความทรงจำขึ้นมาได้อย่างไร?
เจ้าหนอนดำจอมขบถถามว่า “เสี่ยวหงรู้แล้วว่านางลืมเรื่องราวตลอดสามปี แต่ก็ยังฝ่าม่านหมอกมายาไม่ได้หรือ?”
“ต้องดูที่ตัวนางเอง”
คำพูดของลูกเจี๊ยบหัวล้านมีนัยแฝง “ดูว่านางเชื่อหรือไม่ว่าตนสูญเสียความทรงจำตลอดสามปีไปจริง ๆ”
จี้ชิงโจวลืมพวกนางไปแล้ว
จากบทสนทนาก่อนหน้านี้เห็นได้ว่า จี้ชิงโจวมองพวกนางเป็นคนแปลกหน้า ทั้งยังคอยหยั่งเชิงพวกนาง มิได้เชื่อคำพูดของพวกนางทั้งหมด
ส่วนคำขอบคุณที่มีต่อลูกเจี๊ยบหัวล้าน แทนที่จะเป็นความเชื่อใจ คงเรียกได้ว่าเป็นความคาดหวังของจี้ชิงโจวมากกว่า—
นางหวังว่าในช่วงเวลาที่นางจำอะไรไม่ได้ สุ่ยตู้เฉินจะหายดีและฟื้นตัวขึ้นมาจริง ๆ
เพียงแต่ความจริงข้อนี้ช่างโหดร้ายสำหรับเจ้าหนอนดำจอมขบถอยู่บ้าง
เขามองจี้ชิงโจวเป็นสหายที่ดีที่สุด