จงหลีโหยวกลับสำนักมาก่อเรื่องใหญ่โต ซ้อมเถาฉีจนปางตาย ทั้งยังด่าผู้อาวุโสซ่งเสียจนแทบไม่เหลือชิ้นดี
จี้ชิงโจวคิดว่าเมื่อศิษย์พี่รองจากไปแล้ว ผู้อาวุโสซ่งคงหาโอกาสเอาคืนตนเป็นแน่
แต่ไม่รู้ว่าเป็นเพราะมีผู้อาวุโสสิงคอยบัญชาการหอวินัยอยู่หรือไม่ คนฝ่ายผู้อาวุโสซ่งในหอวินัยกลับไม่มีความเคลื่อนไหวใด ๆ นับประสาอะไรกับการคิดแก้แค้นนาง
จี้ชิงโจวรู้สึกสงสัย แต่ก็ไม่เคยลดความระแวดระวังลง
วันเวลาหลังจากนั้น นางเอาแต่เก็บตัวฝึกตนอยู่ในถ้ำพำนักอย่างว่าง่าย ไม่เปิดช่องให้คนนอกเอาไปพูดต่อได้
ระหว่างนั้น สุ่ยตู้เฉินแวะมาหานางหลายครั้ง นำแหวนเก็บของที่จงหลีโหยวทิ้งไว้มาให้นาง ทั้งยังรวบรวมวัตถุดิบวิญญาณทั้ง 79 ชนิดที่ต้องใช้ในการหมักสุราหยกเซียนพิสุทธิ์จนครบ แล้วมอบให้แก่นางพร้อมกัน
เพื่อซื้อวัตถุดิบวิญญาณเกือบ 80 ชนิดนี้ จี้ชิงโจวต้องควักเงินเก็บก้อนเล็กของตนจนเกลี้ยง
แน่นอนว่า ในฐานะศิษย์ตัวน้อยที่นักพรตไป๋เวยโปรดปรานที่สุด ภายในพื้นที่เก็บของของจี้ชิงโจวมีสมบัติล้ำค่าจากฟ้าดินและยันต์ศาสตราวิญญาณอยู่ไม่น้อย
ต่อให้ออกไปต่อสู้กับผู้อื่น นางก็ไม่จำเป็นต้องลงมือเองด้วยซ้ำ แค่คว้ายันต์ออกมาสักกำมือแล้วปาใส่ ก็ทุบคนให้ตายได้แล้ว
แต่จี้ชิงโจวมีศิลาวิญญาณไม่มากนัก อาจารย์และเหล่าศิษย์พี่ศิษย์น้องแทบไม่เคยมอบศิลาวิญญาณให้นางโดยตรง
อาจารย์กับพวกนางคิดว่า เมื่อเทียบกับการมอบสมบัติหายากแล้ว การให้ศิลาวิญญาณดูตระหนี่เกินไปหน่อย
ในแหวนเก็บของสองวงที่จงหลีโหยวทิ้งไว้กลับไม่มีศิลาวิญญาณแม้แต่ก้อนเดียว ข้างในบรรจุแต่ของที่เขายึดมาได้จากแนวหน้า
มีทั้งศาสตราวิญญาณและยันต์ที่ฉกมาจากผู้บำเพ็ญมาร รวมถึงวัตถุดิบวิญญาณและโลหะที่เก็บได้ในแดนลับ
ศิลาวิญญาณในเงินเก็บก้อนเล็กของจี้ชิงโจว ล้วนมาจากการหลอมโอสถวิญญาณด้วยตนเองแล้วนำไปขาย