เดิมทีจี้ชิงโจวคิดว่าตนคงไม่มีทางข้องเกี่ยวกับหลิ่วฝูรั่วอีกแล้ว
แต่ใครจะคิดว่าหลิ่วฝูรั่วจะยืนกรานถึงเพียงนี้ ยอมเสี่ยงชีวิตเพื่อคว้าบุปผากระดิ่งสะเทือนปฐพีที่ตนต้องการมาให้ หวังแลกใจจริงกับใจจริง
หากเป็นชาติก่อน จี้ชิงโจวคงคิดเพียงว่าหลิ่วฝูรั่วเป็นคนมีความมุ่งมั่น
ทว่านี่คือโลกแห่งการบำเพ็ญเซียน ทุกสรรพสิ่งล้วนแฝงด้วยเรื่องเหนือธรรมชาติ
บุปผากระดิ่งสะเทือนปฐพีไม่ปรากฏกายมานานถึง 50 ปี โอกาสที่จี้ชิงโจวจะพบมันควรริบหรี่จนแทบเป็นศูนย์ ทว่าต่อมากลับโชคดีพบร่องรอยของบุปผากระดิ่งสะเทือนปฐพี
แต่เหตุไม่คาดฝันที่ประดังเข้ามา ทำให้นางจำต้องล้มเลิก
ราวกับฟ้าลิขิต นางกับบุปผากระดิ่งสะเทือนปฐพีดูจะไร้วาสนาต่อกัน
ทว่ากลับมีคนผู้หนึ่งลงมือสานวาสนาที่ขาดสะบั้นนั้นขึ้นมาใหม่ด้วยตนเอง
คนผู้นั้นก็คือหลิ่วฝูรั่ว
จี้ชิงโจวพอเข้าใจอยู่ราง ๆ ว่าครั้งนี้ที่นางได้บุปผากระดิ่งสะเทือนปฐพีมา มิใช่เพราะนางมีวาสนากับมัน หากเป็นเพราะนางมีวาสนากับหลิ่วฝูรั่ว
และสำหรับหลิ่วฝูรั่วแล้ว นางก็คงเป็นเช่นเดียวกัน
หลิ่วฝูรั่วเองก็คิดว่าตนคือวาสนาของนาง
เพราะฉะนั้นจึงยอมเสี่ยงชีวิตเพื่อให้ได้บุปผากระดิ่งสะเทือนปฐพีมา แลกใจจริงกับใจจริง และรักษาวาสนานี้ไว้
ผู้บำเพ็ญก้าวเข้าสู่เส้นทางเซียน มิใช่เอาแต่เก็บตัวฝึกฝนทั้งวันทั้งคืนแล้วจะบรรลุมรรคาเหินทะยานขึ้นสู่เซียนได้
แต่ต้องผ่านการฝึกฝนและผจญภัยครั้งแล้วครั้งเล่า เพื่อคว้าวาสนาของตน ข้ามผ่านด่านเล็กด่านใหญ่ สุดท้ายจึงจะบรรลุมรรคา
คำว่า ‘วาสนา’ ช่างลึกล้ำเกินหยั่งถึง
เมื่อเป็นผู้มีวาสนาต่อกัน ก็ไม่จำเป็นต้องปฏิเสธซ้ำแล้วซ้ำเล่า
ความคิดนับพันแล่นผ่านไปในชั่วพริบตา
เพียงชั่วขณะ จี้ชิงโจวก็ปลอดโปร่งใจ ความคิดกระจ่างแจ้ง
หลิ่วฝูรั่วที่อยู่ตรงข้ามรู้สึกเพียงสายลมเย็นพัดผ่านใบหน้า
ราวกับมีพลังไร้รูปร่างโอบล้อมสตรีชุดเขียวเบื้องหน้าอยู่ท่ามกลางฟ้าดิน ประหนึ่งแสงจันทร์อันพร่างพราวทอคลุมร่างนางเป็นชั้นแสง ก่อนจะหุบเก็บลงในชั่วพริบตา