ตอนจากกันที่ทะเลบูรพา เซียวเร่ออี้เคยเอ่ยขึ้นว่า หากวันหน้ามีโอกาส นางอยากไปสำรวจแดนลี้ลับกับจี้ชิงโจวอีกครั้ง
ช่างประจวบเหมาะนัก เมื่อไม่กี่วันก่อน เฟิงจื่อซิงออกไปฝึกฝนตามลำพัง แต่กลับเผลอไปยั่วโทสะสัตว์วิญญาณที่อยู่ในขั้นสร้างฐานสมบูรณ์
นางเพิ่งบรรลุขั้นสร้างฐานได้ไม่นาน ย่อมมิใช่คู่ต่อสู้ของมัน
เฟิงจื่อซิงถูกสัตว์วิญญาณไล่ล่า ระหว่างหลบหนี นางกลับบังเอิญพบทางเข้าแดนลี้ลับที่ซ่อนเร้นแห่งหนึ่ง จึงรีบกลับมารายงานสำนักทันที
เซียวเร่ออี้กล่าวว่า “ทางเข้าแดนลี้ลับแห่งนั้นดูเหมือนจะมีข้อจำกัด ผู้ที่จะเข้าไปได้ต้องมีอายุต่ำกว่า 25 ปี และมีระดับการบำเพ็ญตั้งแต่ขั้นสร้างฐานขึ้นไป”
หลายปีมานี้ สำนักเทียนอินมีผู้มีพรสวรรค์ลดน้อยลง ผู้ที่มีคุณสมบัติตรงตามเงื่อนไขจึงมีไม่มากนัก
คนส่วนใหญ่พำนักอยู่แนวหน้าเป็นเวลานานเพื่อทะลวงขั้น หรือไม่ก็ลงจากเขาไปฝึกฝน
ส่วนคนที่ยังอยู่ในสำนัก เก้าในสิบล้วนปิดด่านบำเพ็ญเพียร
คัดไปคัดมา ผู้ที่สำนักเทียนอินส่งไปแดนลี้ลับได้ก็มีเพียงเซียวเร่ออี้กับเฟิงจื่อซิงเท่านั้น
เซียวเร่ออี้เป็นดั่งแก้วตาดวงใจของสำนักเทียนอิน จะให้ปล่อยนางไปสำรวจแดนลี้ลับที่ไม่รู้จักกับเฟิงจื่อซิงซึ่งเพิ่งก้าวเข้าสู่ขั้นสร้างฐานได้ไม่นานได้อย่างไร?
นางจึงถือโอกาสนี้เอ่ยถึงเรื่องที่ติดค้างน้ำใจจี้ชิงโจว หวังให้สำนักอนุญาตให้นางร่วมมือกับศิษย์จากสำนักอื่นเพื่อสำรวจแดนลี้ลับ
ส่วนสิ่งที่ได้จากแดนลี้ลับ ก็ขึ้นอยู่กับความสามารถของแต่ละคน
หลังจากพิจารณาแล้ว สำนักเทียนอินก็ตอบรับคำขอของนาง
เมื่อเทียบกับการพยายามยัดทุกอย่างใส่ท้องตนเองให้หมด ความปลอดภัยของศิษย์ในสำนักต่างหากที่สำนักเทียนอินให้ความสำคัญ
หลังฟังเซียวเร่ออี้อธิบายสถานการณ์ จี้ชิงโจวก็กล่าวว่า “ข้าต้องเตรียมตัวสักสองสามวัน”
เซียวเร่ออี้ถามว่า “เพราะเรื่องปรมาจารย์อวิ๋นหรือ?”
ข่าวเรื่องอาการบาดเจ็บของอวิ๋นโหย่วหว่อหายดี แพร่กระจายเร็วกว่าที่จี้ชิงโจวและคนอื่นคาดคิดไว้มาก