จี้ชิงโจวควบคุมเปลือกหอยไข่มุกคลื่นสมุทรกลับลงสู่ก้นทะเล
เทียบกับเส้นทางขาขึ้นที่ทอดยาวไร้ที่สิ้นสุด นางใช้เวลาเพียงหนึ่งเค่อก็รู้สึกได้ว่าเปลือกหอยไข่มุกคลื่นสมุทรแตะถึงพื้นทะเลแล้ว
ดูท่าพวกนางจะถูกขังให้วนเวียนอยู่ที่นี่มาตลอดจริง ๆ
หลังยืนยันแล้วว่ารอบด้านไม่มีอันตราย จี้ชิงโจวก็ก้าวออกจากม่านคุ้มกัน แล้ววางแผ่นค่ายกลชั้นสูงกับธงค่ายกลซ้อนทับกันรอบเปลือกหอยไข่มุกคลื่นสมุทร ราวกับไม่ต้องจ่ายเงินสักแดง
ตอนแรกเซี่ยจื่อเย่อยากช่วย เขาเองก็พอรู้วิชาจัดค่ายกลอยู่บ้าง
จนกระทั่งเห็นจี้ชิงโจวจัดค่ายกลไปพลาง ขุดหลุมตรงโน้นบ้างตรงนี้บ้าง แล้วฝังสิ่งของที่เขาดูไม่ออกลงไป
สัญชาตญาณบอกเขาว่า ของลึกลับพวกนี้ไม่ใช่สิ่งที่เขาควรล่วงรู้
เซี่ยจื่อเย่ยืนนิ่งอยู่ในม่านคุ้มกัน มองจี้ชิงโจวทำงานไปพลาง เฝ้าระวังรอบด้านไปพลาง เพื่อป้องกันอันตรายที่อาจจู่โจมเข้ามา
“...ชิงโจวทำไปก็เพื่อข้า”
ทันใดนั้น เซี่ยจื่อเย่ก็ได้ยินเสียงของหลิ่วฝูรั่ว
เขาเหลือบมองจี้ชิงโจว เห็นนางไม่มีปฏิกิริยาใด ๆ
หลิ่วฝูรั่วส่งกระแสเสียงผ่านพลังวิญญาณถึงเขาเพียงคนเดียว
เซี่ยจื่อเย่จึงส่งกระแสเสียงตอบเช่นกัน “ว่าอย่างไร?”
หลิ่วฝูรั่วตอบว่า “ชิงโจวไม่ใช่คนที่จะปกป้องผู้บำเพ็ญมาร”
แววหม่นวูบหนึ่งพาดผ่านดวงตาเซี่ยจื่อเย่ “เจ้ากลัวว่าหลังจากนี้ข้าจะเอาเรื่องไปบอกผู้อื่นหรือ?”
ตอนนี้หลิ่วฝูรั่วยังไม่ได้กลายเป็นมารก็จริง แต่การที่ภายในร่างของนางผนึกไอมารเอาไว้เป็นเรื่องจริง
จี้ชิงโจวปกป้องนาง ก็ไม่ต่างจากปกป้องผู้บำเพ็ญมาร
ก่อนหน้านี้ จี้ชิงโจวก็ถูกสำนักอู๋เลี่ยงผลักออกมาให้รับผิดเรื่องผู้บำเพ็ญมารแทนแล้ว
แม้ผู้มีเหตุผลจะรู้ว่าจี้ชิงโจวบริสุทธิ์ แต่คนส่วนใหญ่กลับเอาแต่โห่ร้องตามกระแส หวังให้นางได้รับโทษ
หากเรื่องที่นางปกป้องหลิ่วฝูรั่วแพร่ออกไป จี้ชิงโจวก็มีแต่ทางตาย