ลูกเจี๊ยบหัวล้าน: “สมมติว่าข่าวลือนั้นเป็นความจริง หากร่างของมังกรเพลิงแปรเปลี่ยนเป็นเพลิงอมตะ มีอยู่สองเรื่องที่ไม่เปลี่ยนแปลง เรื่องแรก ไข่มุกมังกรของมันยังคงอยู่ในกองเพลิง เพียงแต่ไม่อาจค้นพบได้โดยง่าย ต้องใช้วิธีพิเศษจึงจะทำให้ไข่มุกมังกรปรากฏ เรื่องที่สอง ประตูผนึกมังกรยังคงถูกผนึกไว้ ณ สถานที่ที่มันสิ้นชีพ”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น จี้ชิงโจวก็เข้าใจความหมายของเขาทันที “เจ้าหมายความว่า... เจียวดำตัวนั้นจงใจเปิดประตูผนึกมังกร เพื่อชิงไข่มุกมังกรของมังกรเพลิงหรือ?”
ลูกเจี๊ยบหัวล้าน: “เก้าในสิบส่วน... ไม่สิ บางทีเจียวดำอาจได้ไข่มุกมังกรไปแล้วก็เป็นได้”
ร่างของมังกรเพลิงแปรเปลี่ยนเป็นเพลิงอมตะ เจียวดำไม่มีโอกาสกลืนกินเนื้อเลือดของมังกรแท้ แต่ก็ยังมีเค้าว่าจะกลายเป็นมังกรได้ แน่นอนว่ามันต้องได้ไข่มุกมังกรแท้มาแล้ว
ลูกเจี๊ยบหัวล้าน: “มันคงหลอมไข่มุกวิญญาณเม็ดนี้ได้ไม่หมด แม้มังกรเพลิงจะสิ้นชีพไปแล้ว แต่ไข่มุกมังกรของมันยังคงมีอำนาจตกค้างอยู่ เจียวตัวเล็ก ๆ ไม่มีทางสยบมันได้”
ก็เหมือนโลหิตหัวใจของเขา
จี้ชิงโจวเพียงดื่มเข้าไปแค่ขวดเล็ก ๆ ก็ต้องผ่านความทรมานเฉียดตาย กว่าจะข่มอำนาจตกค้างของหงส์เพลิงในโลหิตและหลอมมันได้
ยิ่งไม่ต้องพูดถึงไข่มุกมังกรที่รวมพลังส่วนใหญ่ของมังกรแท้เอาไว้
“ติ๊งต่อง”
เจ้าหนอนดำจอมขบถส่งข้อความใหม่มาอีกครั้ง “ไอ้สิ่งที่ไม่รู้จักที่ต่ำที่สูงนั่นเปิดประตูผนึกมังกร ก็เพื่อหลอมไข่มุกมังกร คิดจะอาศัยพลังของประตูผนึกมังกรกดข่มอำนาจตกค้างของมังกรเพลิง แล้วฉวยโอกาสหลอมไข่มุกมังกร... หึ! มันคิดว่าตัวเองจะทำสำเร็จหรือ? ประตูผนึกมังกรใช้กับมังกรแท้ทุกตัว เมื่อมันหลอมไข่มุกมังกรจนกลายเป็นมังกรแท้ได้เมื่อใด ก็เป็นเวลาที่มันถูกประตูผนึกมังกรขังจนตาย!”