จี้ชิงโจวเอียงศีรษะเล็กน้อย หลบเงาดำที่พุ่งเข้ามาฟาดใส่ได้อย่างฉิวเฉียด
ขณะที่ทั้งสองฝ่ายเคลื่อนผ่านกัน จี้ชิงโจวก็มองเห็นรูปร่างของเงาดำนั้นชัดเจน มันคือ—
งูตัวหนึ่ง!
เมื่อเห็นงู สิ่งแรกที่จี้ชิงโจวนึกถึงก็คือจี้โฉวอวี่
“จี้ชิงโจว?!”
เสียงของจี้โฉวอวี่ดังขึ้นพอดี
จี้ชิงโจวเงยหน้ามองไป ก็เห็นจี้โฉวอวี่อยู่กลางทะเลที่ย้อมเป็นสีแดงด้วยเลือด ทั่วร่างเต็มไปด้วยบาดแผล ความโอหังเช่นในวันวานหายไปจนหมด เหลือเพียงสภาพอเนจอนาถ
เขากำลังคุ้มกันงูยักษ์ที่บาดเจ็บหนักยิ่งกว่าตน ร่างของมันแทบจะขาดออกจากกันอยู่แล้ว
เมื่อเห็นจี้ชิงโจวปรากฏตัว เขาก็ชะงักงัน ก่อนจะหวาดผวาขึ้นมา “รีบหนีไป! ที่นี่มี—”
เขายังพูดไม่ทันจบก็ถูกขัดขึ้น
“ชิงโจว! หลบเร็ว!”
จี้ชิงโจวฟังออกว่าเป็นเสียงของหลิ่วฝูรั่ว จึงหลบไปตามสัญชาตญาณ
“ตูม!”
เงากระบี่ที่หอบหุ้มไอมารพุ่งเฉียดกายนางไป
จี้ชิงโจวสัมผัสได้ถึงสายตาเย็นเยียบสายหนึ่ง พอนางหันกลับไปมอง อีกฝ่ายก็ประชิดเข้ามาแล้ว ชูดาบแทงใส่นาง
นางเรียกกระบี่หยกขาวเล่มเล็กออกมาโดยไม่ลังเล แล้วพลิกมือขึ้นปัดป้อง
“เคร้ง!”
ปราณกระบี่กวาดผืนน้ำทะเลจนแหวกออกเป็นช่องสุญญากาศ
อาภรณ์ดำของอีกฝ่ายพลิ้วไหวอยู่ในน้ำทะเล ส่งเสียงน้ำไหลเอื่อย ๆ
จี้ชิงโจวแทบจะยืนประจันหน้ากับเขา ทว่าบนใบหน้าที่ถูกอาภรณ์ดำบดบังราวกับมีค่ายกลปิดบังอยู่ แม้จะอยู่ใกล้เพียงนี้ นางก็ยังมองไม่เห็นรูปร่างหน้าตาของเขา
เป็นผู้บำเพ็ญมารลึกลับที่พบในเขตลับของนักพรตเทียนฉาน!
จี้ชิงโจวไม่คิดว่าจะได้เผชิญหน้ากับอีกฝ่ายที่นี่
ทว่าคราวนี้นางไม่ใช่ผู้บำเพ็ญขั้นสร้างฐานที่ถูกอีกฝ่ายบดขยี้ด้วยพลัง จนทำได้เพียงอาศัยของวิเศษกับยันต์อาคมเอาชนะอีกต่อไปแล้ว
ขณะที่จี้ชิงโจวกำลังจะโต้กลับ ผู้บำเพ็ญมารลึกลับกลับถอยกรูดในฉับพลัน แสงเคลื่อนย้ายห่อหุ้มร่างเขาไว้ ดูท่าเพียงสบตากันแวบเดียวก็คิดหนีเสียแล้ว!