“เคร้ง!”
ในวินาทีคับขัน จี้ชิงโจวเรียกกระบี่หยกขาวเล่มเล็กออกมาขวางเขี้ยวคมของเจียวดำ ก่อนเก็บเปลือกหอยไข่มุกคลื่นสมุทรอย่างรวดเร็ว แล้ววูบถอยออกไป
เจียวดำจ้องแผ่นหลังของจี้ชิงโจวที่ห่างออกไปเขม็ง เสียงกระบี่หยกขาวเล่มเล็กสั่นก้องอยู่ในปากของมัน
“แครก...”
ภายใต้การโจมตีของมัน บนผิวกระบี่หยกขาวเล่มเล็กกลับปรากฏรอยร้าวขึ้นเลือนราง ราวกับจะแตกหักได้ทุกเมื่อ
กระบี่หยกขาวเล่มนี้เป็นของที่นักพรตไป๋เวยมอบให้จี้ชิงโจว
เพื่อหากระบี่คู่กายให้ศิษย์น้อย นักพรตไป๋เวยมอบกระบี่ให้จี้ชิงโจวมากกว่าสิบเล่ม ทั้งก่อนหน้านี้และหลังจากนั้น
กระบี่หยกขาวเล่มนี้เป็นเล่มแรกที่นักพรตไป๋เวยมอบให้นาง ทั้งยังอยู่เคียงข้างนางมานานที่สุด
จี้ชิงโจวทะนุถนอมกระบี่เล่มนี้เป็นอย่างยิ่ง
เมื่อได้ยินเสียงกระบี่แตกร้าว จี้ชิงโจวก็เรียกมันกลับมาทันที
เมื่อเจียวดำเป็นอิสระ มันก็พุ่งเข้าโจมตีจี้ชิงโจวอีกครั้ง
“เดรัจฉาน! อย่าหวังเลย!”
หลิ่วฝูรั่วกระโดดขึ้นไปบนหัวของเจียวดำโดยตรง ไอมารในมือพลุ่งพล่าน แปรเปลี่ยนเป็นบังเหียนรัดปากมันไว้ ไม่ให้เข้าใกล้จี้ชิงโจว
“โฮก!”
เจียวดำคำรามด้วยความโกรธ สะบัดหัวอย่างแรง หมายจะเหวี่ยงมดตัวจ้อยที่บังอาจตัวนี้ให้หลุดออกไป
หลิ่วฝูรั่วเพิ่งใช้ไอมารเป็นครั้งแรก ยังไม่ชำนาญ จึงทำได้เพียงยึดบังเหียนที่แปรมาจากไอมารไว้แน่น ร่างทั้งร่างปลิวว่อนอยู่ในเปลวเพลิงดำ
“ตูม!”
ฉวยจังหวะที่นางลอยขึ้นกลางอากาศ เจียวดำก็สะบัดหางฟาดเข้าที่แผ่นหลังของนาง
หลิ่วฝูรั่วครางอู้อี้ กระอักเลือดออกมาคำหนึ่ง
หยาดเลือดหยดลงบนร่างของเจียวดำที่เนื้อหนังฉีกขาดพลิกกลับไปมา ทว่ากลับแผ่พลังชีวิตอันเข้มข้น ทำให้บาดแผลของมันสมานตัว