เฮ่าเหรินได้ยินดังนั้นก็ยิ้ม “เซียนท่านคงไม่ทราบ สำนักเชียนจีทำธุรกิจที่มีลักษณะพิเศษ กฎภายในสำนักจึงแตกต่างจากสำนักอื่น ในเรื่องเช่นนี้ สำนักไม่ได้จำกัดศิษย์มากนัก กลับมอบอิสระให้พวกเขาอย่างยิ่ง”
สำนักเชียนจีทำธุรกิจซื้อขายข่าวสาร ศิษย์ในสำนักจึงเชี่ยวชาญการปลอมตัวและรับมือสถานการณ์เฉพาะหน้า มากกว่าการต่อสู้
หากไม่เป็นเช่นนั้น พวกเขาจะรวบรวมข่าวสารทั่วหล้าได้อย่างไร?
หากต้องการบ่มเพาะศิษย์ให้เฉลียวฉลาด ย่อมไม่อาจใช้กฎสำนักคร่ำครึมาผูกมัด
ดังนั้น กฎสำนักเชียนจีจึงปรับเปลี่ยนทุก ๆ หลายปี เพื่อให้ทันต่อยุคสมัย
เฮ่าเหรินกล่าวว่า “แดนลับของผู้บำเพ็ญมารแห่งนี้ ข้ากับศิษย์น้องเป็นผู้ค้นพบ พวกเราจึงมีสิทธิ์เข้าไปก่อน ทั้งยังเชิญผู้อื่นมาด้วยได้ ขอเพียงไม่ขนของข้างในออกไปจนหมด แล้วพวกเรากลับมือเปล่าหรือถึงขั้นเสียชีวิต สำนักก็ไม่เอาความ”
จี้ชิงโจวเข้าใจแล้ว ความกังขาสุดท้ายในใจก็คลายลง นางไม่รอช้าอีกต่อไป “เช่นนั้นก็เข้าไปดูกันเถิด”
เซี่ยงเหอกล่าวว่า “ข้าจะอยู่เฝ้าทางเข้า ป้องกันไม่ให้ชาวบ้านที่ไม่รู้เรื่องหลงเข้าไป”
“เชิญเซียนท่าน” เฮ่าเหรินนำทางให้จี้ชิงโจว
จี้ชิงโจวกล่าวว่า “ไม่ต้องเรียกข้าว่าเซียนท่านอยู่เรื่อย ฟังแล้วข้ารู้สึกกระอักกระอ่วนอยู่บ้าง ข้าแซ่จี้”
บัดนี้พวกนางพบร่องรอยของบุปผากระดิ่งสะเทือนปฐพีแล้ว เมื่อได้นำของไป นางก็จะจากไป ไม่กังวลว่าหากบอกชื่อในตอนนี้ พวกสายลับจะตามรอยมาถึง
เฮ่าเหรินพยักหน้า “ขอรับ เซียนจี้”
จี้ชิงโจว “……”
เห็นสีหน้าแปลก ๆ ของนาง เฮ่าเหรินก็เปลี่ยนคำเรียกอีกครั้ง “เซียนท่าน โปรดอย่าขยับ ข้าเป็นผู้มีรากวิญญาณธาตุดิน เชี่ยวชาญเคล็ดวิชาธาตุดิน บัดนี้จะพาท่านไปยังทางเข้าชั้นใต้ดิน”
จี้ชิงโจวเลิกสนใจความดื้อดึงของเฮ่าเหรินเรื่องคำเรียก เพียงพยักหน้า “อืม”
สิ้นเสียง เฮ่าเหรินก็ใช้วิชามุดปฐพี