จี้ชิงโจวก้าวออกจากคุกใต้ดิน กวาดตามองกองเศษเหล็กที่กระจายอยู่เต็มพื้น
นางสัมผัสได้ว่า ในชั่วขณะที่ทำลายประตูคุก ดูเหมือนจะไปกระตุ้นค่ายกลลับบางอย่างเข้า
ไม่ใช่ค่ายกลโจมตี แต่เป็นค่ายกลเตือนภัย
เจ้าของสถานที่แห่งนี้เคยวางค่ายกลเตือนภัยไว้ตอนสร้างคุก หากมีคนทำลายประตูคุก ค่ายกลก็จะทำงานและส่งสัญญาณเตือนไปยังเจ้าของ
บัดนี้ผ่านไปนับหมื่นปี ผู้บำเพ็ญมารผู้นั้นคงตายไปนานแล้ว ไม่รู้ว่ายังมีใครรับสัญญาณเตือนจากที่นี่ได้อีกหรือไม่
ระมัดระวังไว้ก่อนย่อมดีกว่า
จี้ชิงโจวแจ้งสถานการณ์ให้เฮ่าเหรินทราบผ่านตราหยกสื่อสาร จากนั้นจึงออกเดินทาง
……
ในขณะที่จี้ชิงโจวทำลายประตูคุก ณ ห้องลับแห่งหนึ่งในส่วนลึกของคฤหาสน์ใจกลางดินแดนลับ
“กรอบแกรบ กรอบแกรบ……”
เสียงเคี้ยวกินชวนขนหัวลุกดังก้องไปทั่วห้องลับอันมืดสลัว
ชายในชุดคลุมสีดำสนิท ใบหน้าซ่อนอยู่ในเงามืด กำลังกอดซากศพที่พันด้วยผ้าพันแผลสีดำทั่วร่างจนแยกไม่ออกว่าเป็นชายหรือหญิง
หากสังเกตให้ดี จะพบว่ามือของชายผู้นั้นที่โอบกอดซากศพกำลังจมลึกลงไปทีละน้อย
เสียงเคี้ยวกินชวนขนลุกดังมาจากจุดที่ฝ่ามือของเขาสัมผัสกับซากศพ
ซากศพกำลังหดเล็กลงเรื่อย ๆ
ทันใดนั้น เสียงหึ่ง ๆ ก็ดังมาจากมุมห้องลับ
ชายผู้นั้นสะดุ้งเฮือก เงยหน้ามองไปทางต้นเสียง แล้วเห็นค่ายกลลับตรงมุมห้องสว่างวาบขึ้น แผนที่ผืนหนึ่งค่อย ๆ คลี่ออก
แผนที่นั้นแสดงภาพจำลองของคฤหาสน์แห่งหนึ่ง
คฤหาสน์มีอาณาเขตกว้างใหญ่ เพียงศาลาและหอเรือน ตลอดจนเรือนน้อยใหญ่ก็มีมากกว่าร้อยแห่งแล้ว
บัดนี้ เรือนหลังเล็กแห่งหนึ่งทางตะวันออกของแผนที่กำลังเรืองแสงสีแดง