ทั่วทุกสารทิศมีเกาทัณฑ์พิฆาตเมืองนับพันนับหมื่น พุ่งตรงลงมายังเปลือกหอยไข่มุกคลื่นสมุทรขนาดเล็กเบื้องล่าง ด้วยอานุภาพที่มิอาจต้านทาน
เซี่ยจื่อเย่ยืนขวางหน้าเปลือกหอยไข่มุกคลื่นสมุทร กล่าวเสียงขรึมว่า “ข้าจะผ่าทางให้พวกเจ้า จี้เต้าสหาย ฉวยโอกาสนี้หนีไป—”
“สหายเซี่ย”
ในยามนั้นเอง มือข้างหนึ่งยื่นมาจากด้านหลัง คว้าท่อนแขนของเซี่ยจื่อเย่ไว้
เซี่ยจื่อเย่ไม่ทันระวัง จึงถูกอีกฝ่ายดึงเข้าไปในม่านคุ้มกันโดยตรง
“อย่าฝืนตนเอง”
สิ้นเสียงนั้น ขวดยาวิญญาณก็ถูกยัดใส่มือเขา
เซี่ยจื่อเย่ชะงัก เงยหน้ามองไปก็เห็นจี้ชิงโจวทะยานขึ้นอย่างแผ่วเบา เฉียดผ่านเขาไป มุ่งหน้ารับมือศัตรูด้านนอก
“สหายจี้—”
เซี่ยจื่อเย่ตกใจ คิดจะเข้าไปขวาง ทว่าก้าวพลาดจนแทบยืนไม่อยู่
เถาดอกไม้เส้นหนึ่งห้อยลงมาจากเปลือกหอยไข่มุกคลื่นสมุทรกลางอากาศ รับร่างเขาไว้ตรงเอว
เซี่ยจื่อเย่คว้าเถาดอกไม้ ในที่สุดก็ทรงตัวได้ ทว่าเมื่อมองไปก็เห็นจี้ชิงโจวออกไปอยู่ด้านนอกเปลือกหอยไข่มุกคลื่นสมุทรแล้ว
รอบด้านเต็มไปด้วยเกาทัณฑ์พิฆาตเมืองที่เรียงแน่นจนไม่เหลือช่องว่าง ตัดหนทางรอดทุกทาง แทบจะอยู่ห่างเพียงเอื้อมมือ พวกมันแทงนางให้กลายเป็นเม่นได้ในพริบตา!
วินาทีถัดมา แสงวิญญาณพลันสว่างขึ้น ห่อหุ้มนางกับเปลือกหอยไข่มุกคลื่นสมุทรไว้ สกัดเกาทัณฑ์พิฆาตเมืองให้อยู่ห่างออกไปเพียงคืบ
“หึ!”
เสียงดูแคลนของผู้อาวุโสซ่งดังมาจากเบื้องบน “ยันต์ป้องกันชั้นสูงหรือ? แตกเสีย!”
เขาใช้พลังวิญญาณเสริมเกาทัณฑ์พิฆาตเมืองที่แปรมาจากจัตุรัสหมื่นแปร แล้วทำลายม่านคุ้มกันที่เพิ่งก่อตัวขึ้นได้ทันที
ทว่าขณะที่ม่านคุ้มกันแตกสลาย แสงวิญญาณหลายสายก็พลันสว่างขึ้นอีกครั้ง ต้านเกาทัณฑ์พิฆาตเมืองเหล่านั้นไว้
“นักพรตไป๋เวยช่างมอบของวิเศษให้เจ้ามากมายเสียจริง!”
น้ำเสียงของผู้อาวุโสซ่งทั้งเคียดแค้นทั้งริษยา “แค่ขั้นสร้างฐานแท้ ๆ กลับมียันต์ป้องกันมากมายถึงเพียงนี้...”
ทรัพย์สินทั้งหมดที่เขามีรวมกัน ยังไม่มากเท่าของที่จี้ชิงโจวหยิบออกมาอย่างง่ายดายด้วยซ้ำ!
ยอดเขาโอสถวิญญาณ...หึ ยอดเขาโอสถวิญญาณ!