จี้ชิงโจวออกหน้าห้ามปราม ทั้งสามจึงยอมคืนดีกันอย่างเสียมิได้
เซียวเร่ออี้กล่าวว่า “เรื่องแดนลับสามสุ่ย เป็นสำนักเทียนอินของข้าที่คิดร้ายต่อผู้อื่นเกินไป เมื่อข้ากลับไปแล้ว จะต้องชี้แจงต่อสำนัก เพื่อคืนความบริสุทธิ์ให้สหายเต๋าจี้ หากภายหน้ามีผู้กล่าวข่าวลือนี้อีก สำนักเทียนอินของข้าก็จะช่วยชี้แจงให้สหายเต๋าจี้ด้วย”
หลิ่วฝูรั่วได้ยินดังนั้นก็กล่าวว่า “เจ้ายังรู้จักพูดรู้เรื่องนี่!”
รู้ผิดแล้วแก้ไข นับเป็นคนดี
เซียวเร่ออี้: “……” ดูออกแล้ว ผู้สืบทอดตำแหน่งประมุขสำนักเชียนจีผู้นี้เป็นแฟนคลับตัวยงของจี้ชิงโจว
ใครพูดถึงจี้ชิงโจวในแง่ร้าย นางก็พร้อมเป็นศัตรูกับคนผู้นั้น
แต่หากพูดถึงข้อดีของจี้ชิงโจว หลิ่วฝูรั่วก็แทบอยากโอบไหล่เจ้า ชวนคุยเรื่องข้อดีของจี้ชิงโจวไม่รู้จบ
เวลานั้นเอง หลิ่วฝูรั่วพลันหันไปมองจี้โฉวอวี่ “เจ้าหนุ่ม มาหาชิงโจวเพราะเข้าใจผิด หรือจงใจ?”
น้ำเสียงของนางเย็นเยียบอยู่บ้าง คล้ายหากจี้โฉวอวี่ตอบไม่เข้าหู นางก็จะโยนเขาลงทะเลไปเป็นอาหารปลา
ตอนเซียวเร่ออี้ตามหาจี้ชิงโจว นางไม่ได้ตะโกนจะฆ่าจะแกง ทั้งยังสังเกตเห็นความเข้าใจผิดได้ทันทีและเอ่ยขอโทษ
แต่จี้โฉวอวี่กลับปล่อยงูโจมตีทันทีที่พบหน้า
หากจี้ชิงโจวไม่ใช้กลอุบายส่งเขาไปที่อื่น ทั้งสองฝ่ายคงเลี่ยงการต่อสู้ไม่พ้น
หลิ่วฝูรั่วสัมผัสได้ว่าเจตนาสังหารที่จี้โฉวอวี่มีต่อจี้ชิงโจวนั้นเป็นของจริง
เมื่อได้ยินคำถามของหลิ่วฝูรั่ว จี้โฉวอวี่ก็ยิ้มยั่ว “หากข้าจงใจเล่า?”
เขาทนมองสตรีผู้นี้ไม่ได้จริง ๆ เอาแต่เกาะติดจี้ชิงโจว เรียกนางว่าพี่น้อง ราวกับสนิทสนมกันนักหนา!
อย่าคิดว่าเขาไม่รู้ว่าสองคนนี้ไม่เคยรู้จักกันมาก่อน!