เจ้าหนอนดำจอมขบถพูดจบแล้วก็เงียบงันไปนาน
เขาค่อย ๆ ยื่นมือซ้ายออกมา ส่งไหพระกระโดดกำแพงที่เปิดฝาแล้วให้ลูกเจี๊ยบหัวล้าน “ของเจ้า”
ลูกเจี๊ยบหัวล้านรับไหพระกระโดดกำแพงมาเงียบ ๆ มองเขาโดยไม่พูดอะไร
“ติ๊งต่อง”
มีข้อความใหม่เด้งขึ้นมาในช่องสนทนา
แสงจันทร์แดง: “อีกไหเป็นของเจ้า”
แม้จะมองไม่เห็นสถานการณ์ทางนี้ แต่จี้ชิงโจวกลับราวกับสัมผัสได้
เมื่อเห็นข้อความ เจ้าหนอนดำจอมขบถก็กอดไหพระกระโดดกำแพงอีกใบที่ยังไม่เปิดฝาไว้แน่น ใบหน้าซูบผอมราวขอทานพลันปรากฏรอยยิ้มสดใส “ของข้า”
ทว่าเพิ่งพูดจบ หมอกดำที่ปั่นป่วนก็ปกคลุมตาขวาของเขาอีกครั้ง
รอยยิ้มบนใบหน้าพลันหุบลง เจ้าหนอนดำจอมขบถสีหน้าเคร่งขรึมดุจผิวน้ำ กวาดตามองลูกเจี๊ยบหัวล้านแวบหนึ่ง ก่อนแค่นเสียงเย็นชา แล้วกอดไหพระกระโดดกำแพงแปรเป็นแสงวิญญาณสีดำหลบหนีไป
เจ้าหนอนดำจอมขบถไม่ได้ลงมือกับลูกเจี๊ยบหัวล้านอีก
เขารู้สึกว่าสัญชาตญาณที่ไม่ยอมเชื่อฟังของตนกำลังเริ่มเคลื่อนไหว จำต้องทุ่มเทพลังอย่างมากเพื่อกดข่มมัน
ยามนี้หากเผชิญหน้ากับลูกเจี๊ยบหัวล้าน เขาไม่มีทางชนะ ทำได้เพียงหลบซ่อนเท่านั้น
คราวนี้ลูกเจี๊ยบหัวล้านไม่ได้ตามไป
เขามองออกว่าสัญชาตญาณส่วนที่ยังไม่ถูกปนเปื้อนของเจ้าหนอนดำจอมขบถไม่ได้เสื่อมถอยไปตามกาลเวลา กลับยิ่งแข็งแกร่งขึ้นทุกวัน
อีกไม่นาน…
ไม่สิ บางทีแค่มีโอกาสสักครั้ง เจ้าหนอนดำจอมขบถก็อาจพลิกฟื้นกลับมาได้
เขาเชื่อว่าวันนั้นต้องมาถึง
เพราะเขาเชื่อมั่นในแสงจันทร์แดง
……
ณ ทะเลเหลียนเทียน จี้ชิงโจวมองกลุ่มสนทนาที่เงียบสนิทแล้วก็รู้ว่าเรื่องทางนั้นจบลงชั่วคราว
แม้เจ้าหนอนดำจอมขบถจะยังไม่ฟื้นคืน แต่ทุกอย่างก็ดูเหมือนกำลังดำเนินไปในทิศทางที่ดี
“เอิ๊ก”
หลิ่วฝูรั่วกินจนแทบต้องพยุงตัวไว้กับกำแพง
จี้ชิงโจวเก็บพระกระโดดกำแพงที่เหลืออยู่ครึ่งไหไป ห้ามนางกินต่อแม้แต่คำเดียว
เด็กคนนี้เป็นปลาทองหรืออย่างไร กินแล้วไม่รู้จักอิ่มจักหิวเลยหรือ?