ใจกลางคฤหาสน์มีอาคารสูงตระหง่านราวหอเด็ดดาว สูงถึงร้อยเมตร
จี้ชิงโจวแผ่ญาณออกไป หมายจะตรวจสอบสถานการณ์ภายใน ทว่ากลับถูกพลังไร้รูปขุมหนึ่งขวางกั้นไว้
เมื่อเทียบกับเรือนร้างรอบด้าน ค่ายกลที่ปิดกั้นญาณแห่งนี้ยังคงทำงานได้อย่างสมบูรณ์
จี้ชิงโจวคาดว่าเจ้าของดินแดนลับคงเก็บการจัดวางสำคัญเอาไว้ในหอสูงหลังนี้
“ผู้อาวุโส พวกเราจะเข้าไปหรือขอรับ?”
แม้เฮ่าเหรินเพิ่งเข้าสู่ขั้นสร้างฐาน แต่ก็สัมผัสได้ว่าที่นี่อันตรายยิ่ง
“เข้าไป”
จี้ชิงโจวกล่าว “ทางออกแปดถึงเก้าส่วนอยู่ข้างใน หากไม่เข้าไป พวกเราก็มีแต่จะติดอยู่ที่นี่ เพื่อป้องกันเหตุไม่คาดฝัน เจ้ารอข้าอยู่ข้างนอก”
เฮ่าเหรินรู้ดีว่าตนมีพลังไม่มากพอ ทั้งยังไม่อยากถ่วงแข้งถ่วงขาจี้ชิงโจว จึงรับคำทันที “ขอรับ หากผู้อาวุโสต้องการสิ่งใด โปรดติดต่อข้าผ่านป้ายหยก”
จี้ชิงโจวพยักหน้า บอกให้เฮ่าเหรินถอยห่างออกไป ก่อนก้าวขึ้นไปผลักประตูหอสูง
บนประตูไม่มีข้อห้ามใด ๆ ทว่าภายในกลับมืดมิด ราวกับกลืนกินแสงทุกสายที่สาดส่องเข้าไป
จี้ชิงโจวก้าวเข้าไปในประตู พอยืนมั่นคง ประตูด้านหลังก็ปิดลงแน่นขนัดเองทั้งที่ไร้ลม
เมื่อนางลองเปิดอีกครั้ง ประตูกลับไม่ขยับแม้แต่น้อย
“เชิญเข้ามาติดกับ…อย่างนั้นหรือ?”
จี้ชิงโจวครุ่นคิด “นี่เป็นกลอุบายที่เจ้าของดินแดนลับเตรียมไว้ หรือว่า…”
มีคนเป็นซ่อนอยู่ในความมืด คอยควบคุมทุกอย่างหรือ?
หากเป็นอย่างหลัง อีกฝ่ายกลับซ่อนตัวอยู่ในที่มืด ไม่กล้าเผยหน้าให้เห็น เช่นนั้นก็ต้องถูกบางสิ่งรั้งมือรั้งเท้าไว้ หรือไม่ก็มีพลังไม่พอ ไม่กล้าปะทะกับนางซึ่งหน้า จึงได้แต่ก่อกวนอยู่ในเงามืด