“เอ๊ะ?”
หญิงสาวในชุดขาวหรี่ตาลง เพียงพริบตาก็ปรากฏกายตรงหน้าเจ้าหนอนดำจอมขบถ โดยไม่เห็นนางขยับตัวแม้แต่น้อย
กิ่งไม้ใบไม้แห้งดำผุดขึ้นจากพื้น มัดเจ้าหนอนดำจอมขบถที่กำลังร้องไห้โฮเอาไว้แน่นหนา
กิ่งไม้แห้งเรียวยาวงอกเร็วรี่ เลื้อยขึ้นไปหยุดตรงหางตาซ้ายสีดำสนิทของเจ้าหนอนดำจอมขบถ ราวกับอีกเพียงชั่วอึดใจมันก็จะแทงเข้าไปในลูกตา ควักดวงตาของเขาออกมา
“เหตุใดเจ้าถึง...”
หญิงสาวในชุดขาวขมวดคิ้ว คล้ายได้เห็นสิ่งที่ตนไม่อาจเข้าใจ
“เรื่องนี้พูดยาว ไว้ข้าค่อยอธิบายให้เจ้าฟังโดยละเอียด”
ลูกเจี๊ยบหัวล้านรีบเอ่ยขึ้น “คราวนี้ที่ข้ามาหาเจ้า ก็เพราะอยากขอผลอมตะสักผล”
“เจ้าพูดเล่นอะไรอยู่?”
หญิงสาวในชุดขาวยิ่งฟังก็ยิ่งสับสน
นางยังตื่นไม่เต็มตาหรือไร?
เหตุใดวันนี้สิ่งที่ได้กิน ได้เห็น ได้ยิน...
ล้วนเป็นเรื่องเหนือความคาดหมายทั้งสิ้น?
หญิงสาวในชุดขาวกล่าวว่า “ข้าถูกบังคับให้จมอยู่ในนิทรา ก็เพราะเหลือผลอมตะที่ยังไม่ถูกปนเปื้อนอยู่เพียงผลเดียว หากยกให้เจ้า ข้าก็จะกลายเป็นมารทันที ต่อให้เป็นสหายร่วมงานคนอื่น ข้ายังพอทำใจได้ แต่หากข้าสูญเสียสติ...หืม?”
ทว่ายังกล่าวไม่ทันจบ รูม่านตาของหญิงสาวในชุดขาวก็หดเล็กลง นางยกมือขวาขึ้น
แสงสีเขียวมรกตผลิบานกลางฝ่ามือขวา ก่อนต้นไม้จิ๋วต้นหนึ่งจะงอกออกมา
รูปร่างของต้นไม้ต้นนี้เหมือนกับต้นไม้สูงเสียดฟ้ากลางเขาวงกตป่าเมื่อครู่ไม่มีผิด
ท่ามกลางผลสีดำขนาดเล็กที่ขึ้นแน่นขนัดบนต้นไม้จิ๋ว มีอยู่สองผลที่เขียวมรกตสะดุดตาเป็นพิเศษ
หญิงสาวในชุดขาวทั้งประหลาดใจทั้งฉงน นางไม่ได้ยังไม่ตื่นจริง ๆ หรอกหรือ?