พวกเรา?
จี้ชิงโจวจับคำสำคัญได้ทันที จึงส่งข้อความไปว่า “เจ้าหนอนดำก็อยู่ด้วยหรือ?”
“ติ๊งต่อง”
เจ้าหนอนดำจอมขบถโผล่มาทันควัน “อะไร? ไม่อยากเห็นหน้าข้าขนาดนั้นเชียว? เขาว่ารักใครก็รักไปถึงคนรอบข้าง ข้ากับเขาเป็นคนคนเดียวกันแท้ ๆ แต่เจ้ากลับเกลียดข้าถึงเพียงนี้ หึ มิตรภาพระหว่างเจ้ากับเขา คงมีแค่นี้กระมัง!”
จี้ชิงโจวอ่านข้อความแล้วตกอยู่ในห้วงความคิด
ชื่อในกลุ่มของเจ้าหนอนดำจอมขบถ หรือคำว่า “จอมขบถ” จะหมายถึงบุคลิกที่กลายเป็นมารกันนะ?
ส่วนเจ้าหนอนดำก็คือเจ้าหนูน้อยว่าง่ายที่คุยกับนางเป็นประจำ?
ดูท่าเจ้าหนอนดำจอมขบถจะกลายเป็นมารไปก่อนเข้ากลุ่มเสียอีก เพียงแต่บุคลิกที่กลายเป็นมารยังควบคุมร่างกายไม่ได้เท่านั้น
เจ้าหนอนดำจอมขบถ: “ไม่พูดหรือ? ยอมรับแล้วสินะ? หึ มนุษย์เสแสร้ง ข้าเผยธาตุแท้ของเจ้าออกมาได้แล้วใช่ไหม!”
จี้ชิงโจว: “สุราหยกเซียนพิสุทธิ์ก็หมักเสร็จแล้ว ข้าจะส่งไปให้พวกเจ้าเดี๋ยวนี้”
นางส่งไหสุราที่หมักจากสุราหยกเซียนพิสุทธิ์เข้าไปในกลุ่มสนทนา
หลิ่วฝูรั่วเห็นไหสุราหายไปกลางอากาศ จึงถามด้วยความสงสัยว่า “ชิงโจว เจ้าเก็บสุราหยกเซียนพิสุทธิ์เข้าไปในมิติที่เก็บของหรือ?”
จี้ชิงโจวส่ายหน้า “ข้าส่งมันให้คนที่ต้องการแล้ว”
หลิ่วฝูรั่วเข้าใจความหมายของนาง จึงลุกขึ้นนั่งด้วยความประหลาดใจ “ที่นี่ถูกผนึกมิติเอาไว้ไม่ใช่หรือ...”
ยังพูดไม่ทันจบ นางก็รีบหุบปาก
การรุกรานของไอมารทำให้นางขาดสติและความยับยั้งชั่งใจไปกว่าปกติ
หากเป็นยามปกติ นางไม่มีทางซักไซ้เรื่องส่วนตัวเช่นนี้จนถึงที่สุด
หลิ่วฝูรั่วเปลี่ยนเรื่อง “คนผู้นั้น...จะแลกเปลี่ยนกับพวกเราเมื่อไร?”
รอมาถึงเจ็ดวัน ในที่สุดก็เห็นความหวังเสียที