จี้ชิงโจวย่อมไม่รู้ว่า โจ๊กฟักทองที่นางส่งไปให้สามปีศาจรองท้อง กลับถูกพวกมันใช้เป็นอาหารมื้อหลัก เพื่อ “ปลุก” อวี๋ฮั่ว
สุสานหมู่เทพ
“กร๊อบแกร็บ—”
เถาวัลย์พันเกี่ยวโลงศพ ก่อนจะดันฝาโลงให้เปิดออก
ไอน้ำที่อบอวลไปด้วยกลิ่นอายแห่งความตายพวยพุ่งออกมาจากในโลง ปะทะใบหน้าราวกับคลื่นทะเล
ลูกเจี๊ยบหัวล้านประคองโจ๊กฟักทองไว้ พลางเอ่ยอย่างเคร่งขรึมว่า “ละทิ้งปลาในจันทร์ แล้วใช้โจ๊กชามนี้ จะดีหรือ...”
ดูขัดสนไปหน่อยหรือไม่?
อย่างไรเสีย ปลาในจันทร์ก็เป็นวัตถุดิบล้ำค่าที่หาได้ยากยิ่งในยุคนี้
แต่โจ๊กฟักทองนั้นพบเห็นได้ทั่วไป
ลูกเจี๊ยบหัวล้านสัมผัสได้ถึงไอมารเข้มข้นในไอน้ำ จึงอดรู้สึกไม่มั่นใจไม่ได้
ใช้โจ๊กฟักทอง...
จะได้ผลหรือไม่?
“ฟึ่บ”
ทันทีที่ลูกเจี๊ยบหัวล้านเพิ่งคิดเช่นนั้น มือข้างหนึ่งซึ่งมีเกล็ดปกคลุมเกือบตลอดท่อนแขนก็ยื่นพรวดออกมาจากในโลง
เกล็ดเหล่านั้นไล่สีจากดำเป็นฟ้าอ่อน แฝงความลึกลับพิสดารและเย้ายวนชวนให้ค้นหาดุจห้วงสมุทรลึก ท่ามกลางแสงสีขาวเรืองรองที่มารฟ้าจากนอกพิภพนับไม่ถ้วนเปล่งออกมา เกล็ดนั้นสะท้อนประกายราวกับอัญมณีสีฟ้าคราม
มือของเขาใหญ่กว่าบุรุษทั่วไปมาก ทว่ากลับไม่ทำให้รู้สึกถึงความกำยำหรือคุกคาม ตรงกันข้ามยังดูเรียวงามและบอบบาง
กล้ามเนื้อบนท่อนแขนปรากฏเป็นเส้นจาง ๆ ทว่าผิวขาวซีดกลับยิ่งขับให้ดูอ่อนแอเป็นพิเศษ
ทันทีที่มือนั้นยื่นพ้นโลงออกมา ก็ฉวยชามในมือลูกเจี๊ยบหัวล้านไปในคราวเดียว
“เย่!”
เจ้าหนอนดำจอมขบถที่ถือโจ๊กฟักทองอยู่ ตบมือเข้ากับกิ่งไม้ของต้นไม้ไม่ตาย
ดีเลย! อาหารของพวกนางรอดแล้ว!
ลูกเจี๊ยบหัวล้าน: “……”