ข่าวการตายของเขยตระกูลเย่ เย่เทียนชิง ถูกส่งกลับไปยังตระกูลเย่อย่างรวดเร็ว
ตระกูลเย่แห่งเซี่ยตูโกรธแค้นยิ่งนัก ได้ยินว่าภรรยาของเย่เทียนชิงโศกเศร้าจนหมดสิ้นหวัง หลังจากฟังข่าวก็สลบไปทันที
ตระกูลเย่สืบสวนเรื่องราวจนกระจ่างในเวลาอันรวดเร็ว
ผู้รับผิดชอบเขตทหารเจียงเฉิง เว่ยเจ้าตง ถูกปลดออกจากตำแหน่ง
ตระกูลเย่ส่งยอดฝีมือออกมา ต้องการจับกุมฆาตกรเพื่อล้างแค้นให้เย่เทียนชิง
……
ที่ไห่เฉิง วิลล่าหลงจิ่ง
มู่ชิงเกอกำลังหลับสนิท ทันใดนั้นเสียงเรียกเข้าจากโทรศัพท์มือถือก็ปลุกเธอให้ตื่น
มู่ชิงเกอรับสายอย่างไม่เต็มใจอย่างยิ่ง
“นั่นใคร!”
จากโทรศัพท์มีเสียงเคร่งขรึมของชายวัยกลางคนดังขึ้น: “เธอฆ่าเขยตระกูลเย่ เย่เทียนชิง!”
เมื่อได้ยินเสียงนี้ มู่ชิงเกอก็ตื่นขึ้นมาบ้าง
“ข้าฆ่าเอง!”
เธอไม่ปฏิเสธ ยอมรับอย่างเปิดเผย
“เธอ!!!”
ในโทรศัพท์มีเสียงที่กดความโกรธเอาไว้ดังขึ้น
“เธอบ้าไปแล้ว เหลือเชื่อที่กล้าฆ่าเขยของตระกูลเย่! เธอรู้ไหมว่าการทำแบบนี้จะมีผลลัพธ์อย่างไร!”
“ตอนนี้เรื่องนี้แพร่ไปทั่วตระกูลเย่แห่งเซี่ยตูแล้ว!”
“ตระกูลเย่ไม่คิดจะปล่อยฆาตกรไปง่าย ๆ ส่งยอดฝีมือออกมาแล้ว เตรียมจะล้างแค้นให้เย่เทียนชิง……”
มู่ชิงเกอเอาโทรศัพท์ออกห่างจากหูเล็กน้อย
เสียงโกรธในโทรศัพท์ดังต่อเนื่องถึงห้านาที
“พ่อ พูดจบหรือยัง!”
มู่ชิงเกอหัวเราะเย็น สีหน้ายโสโอหัง
“เขยตระกูลเย่ ฆ่าก็ฆ่าแล้ว!”
ที่แท้ปลายสายคือพ่อของมู่ชิงเกอ
“เธอคิดอะไรอยู่ โง่เขลายิ่งนัก! อำนาจของตระกูลเย่แห่งเซี่ยตูเธอก็รู้ไม่ใช่หรือ เขตทหารอันดับสาม เบื้องหลังยังมีอิทธิพลของตำหนักเทพสงครามอีก!”
“ล่วงเกินพวกเขา ใครจะได้ดี!”
“พ่อกลัวพวกเขา ข้าไม่กลัว!” มู่ชิงเกอพูดอย่างเย็นชา “เย่เทียนชิงคิดจะฆ่าศิษย์น้องข้า ข้าจะปล่อยเขาไปได้อย่างไร!”
“ข้าไม่เสียใจที่ฆ่าเย่เทียนชิง ต่อให้ย้อนเวลากลับไปหมื่นครั้ง ข้าก็จะฆ่าเขาหมื่นครั้ง!”