ส่วนสาเหตุที่ไม่กล้าบอกเธอตรง ๆ ว่านี่คือพลังพิเศษนั้น ก็เป็นเรื่องปกติ เช่นเดียวกับแอปมิติส่วนตัวของจางเสี่ยวเสี่ยว ที่ก็ไม่บอกให้ใครรู้ง่าย ๆ เช่นกัน แต่บุญคุณนี้ จางเสี่ยวเสี่ยวจดจำไว้ในใจแล้ว
ตอนนี้รถติดตายสนิท ทุกคนดูล้วนกระวนกระวายหงุดหงิด
มีคนถึงขั้นลงจากรถเพื่อมองดู
หวังลี่หมิ่นกำลังรับสายจากซูซีและฟ่านเจียเหวินที่โทรมา “ทำไมต้องเปลี่ยนเส้นทาง? โอ๊ย พวกเธอสองคนอย่าถามมากเลย เดี๋ยวฉันจะลองหาวิธีแชร์เส้นทางให้ พวกเธอต้องตามรถพวกเราให้ติด ห้ามประมาทเด็ดขาด!”
ข้างนอกเริ่มมีคนมาเคาะกระจกขอเสบียง หลิวหยางรีบปิดกระจก แล้วเปิดแอร์ อากาศตอนนี้ค่อนข้างอบอ้าว
จางเสี่ยวเสี่ยวเตือนหวังลี่หมิ่น “บอกซูซีกับฟ่านเจียเหวินอย่าเพิ่งลงจากรถ”
หวังลี่หมิ่นรีบตอบตกลง แล้วกำชับพวกเขาว่า “ได้ยินที่เสี่ยวเสี่ยวพูดไหม? อย่าลงจากรถ ตอนนี้รถติดยิ่งอันตราย ไม่แน่ในฝูงชนอาจมีซอมบี้ปะปน พวกเธอปิดกระจกให้หมด อย่าเปิดเด็ดขาด!”
ปลายสาย
ฟ่านเจียเหวินกับซูซีรับคำทีละข้อ น้ำเสียงเต็มไปด้วยความตึงเครียด “พี่วางใจ พวกเราสองคนไม่ลงจากรถ ไม่เปิดกระจกแน่นอน”
จะสร้างปัญหาให้ใครไม่ได้เด็ดขาด
รถเก๋งคันนั้นเป็นของหวังลี่หมิ่นกับสามี ข้างในยังมีเสบียงของพวกเขาอยู่
หวังลี่หมิ่นวางใจขึ้นมาก
ฟ่านเจียเหวินกับซูซีก็รู้แล้วว่าปิดเมือง และในเมืองก็วุ่นวายหนัก
ซูซีพูดด้วยความหวาดเสียวว่า “ยังดีที่ฟังคำพี่หวัง ไม่งั้นคงอันตรายแน่”
ฟ่านเจียเหวินก็เสริมว่า “ขอบคุณพี่กับพี่เขย พวกเราจะเชื่อฟังพวกพี่ทุกอย่าง”