ถึงตลาดค้าส่ง หลิวหยางและลูกสาวอยู่เฝ้ารถกับซูซี
จางเสี่ยวเสี่ยว หวังลี่หมิ่น และฟ่านเจียเหวินลงจากรถไปช้อปยกใหญ่ ทั้งสามแยกย้ายกันไปคนละทาง
ที่นี่เป็นตลาดค้าส่งแบบครบวงจร
มีทั้งผัก ผลไม้ เนื้อสัตว์ อาหารทะเล เครื่องปรุงรส และอื่นๆ
จางเสี่ยวเสี่ยวมุ่งตรงไปที่โกดัง เพราะของทั้งหมดขึ้นสถานะว่าส่งถึงแล้ว กองอยู่หน้าประตู ตรงนั้นมีกล้องวงจรปิดปลอมอันใหญ่ หลอกคนได้ดีมาก จริงๆ แล้วมันก็แค่ของประดับ แปะติดไว้เฉยๆ
เป็นอุปกรณ์ประกอบฉากถ่ายทำล้วนๆ
โกดังนี้อยู่มุมเปลี่ยวของตลาดค้าส่ง พอไม่มีคน เธอก็รีบเก็บของที่ส่งมาทั้งหมดเข้าแอปคลังมิติ
ของเข้าไปอยู่ในมิติส่วนตัวหมดแล้ว
จางเสี่ยวเสี่ยวถึงได้ถอนหายใจเฮือกใหญ่ ปลอดโปร่งใจเต็มที่ แล้วเดินออกจากหน้าโกดัง
จากนั้นก็ช้อปต่อไม่หยุด
มุ่งตรงไปโซนขายส่งน้ำมันและธัญพืช กำลังจะซื้อ จู่ๆ เงินเดือนกับเงินชดเชยก็เข้าบัญชี หนึ่งเดือนหกพัน รวมกับเงินชดเชยอีกหนึ่งหมื่นแปด
ยอดเงินคงเหลือของจางเสี่ยวเสี่ยวกลายเป็นหนึ่งแสนหนึ่งหมื่นสองพันห้าร้อยหยวน เธอค่อนข้างแปลกใจ เถ้าแก่ใหญ่น่าจะนับเป็นหนึ่งในนายจ้างที่มีจิตสำนึกดีที่สุดแล้ว
ทำงานไม่ถึงเดือนก็จ่ายเงินเดือนให้เท่ากับหนึ่งเดือนเต็ม เงินชดเชยก็ไม่หัก
พอเงินออก จางเสี่ยวเสี่ยวก็ไม่อะไรทั้งนั้นนอกจากซื้อ ซื้อ ซื้อ แล้วก็ตุน ตุน ตุน หนึ่งแสนกว่าหยวน เธอตั้งใจว่าจะใช้สักหนึ่งแสน เหลืออีกหมื่นกว่าไว้เป็นเงินสำรอง
น้ำคือสิ่งสำคัญที่สุด
จางเสี่ยวเสี่ยวใช้เงินสองหมื่นซื้อน้ำแร่ มีทั้งถังใหญ่ 6 ลิตรและขวดเล็กทั้งลัง แบบ 6 ลิตรสองร้อยลัง แบบขวดเล็ก 380 มล. สี่ร้อยลัง
รองลงมาก็คือข้าว น้ำมัน และธัญพืช แต่การหุงหาอาหารในโลกวันสิ้นโลกก็ต้องมีเงื่อนไขพร้อม