แสงอาทิตย์ยามเย็นเหนือเจ็ดสีตันเสียจางหายไปจนหมดสิ้น
หวังเหย่พาสาวงามระดับท็อปทั้งสี่กลับมายังจุดตั้งแค้นสวรรค์เชื่อเขา
ตัวถังขนาดมหึมาของรถบ้านอาโปลโล เจิ้นเจียง โดมิเนียน เอ็กซ์ จอดอยู่ในแคมป์อย่างน่าเกรงขาม
หวังเหย่เปิดห้องโดยสารขยายด้านข้างกับกันสาด หยิบโต๊ะเก้าอี้พับและเตาย่างกลางแจ้งแบบมืออาชีพออกมา ก่อนจุดถ่านไร้ควันให้ติดไฟอย่างรวดเร็ว
คืนนี้หวังเหย่ไม่ได้วุ่นอยู่กับการเตรียมอาหารค่ำคนเดียว
สาว ๆ ทั้งสี่เปลี่ยนเป็นชุดโฮมแวร์สบาย ๆ แล้วเดินเข้ามาช่วยอย่างกระตือรือร้น
สวี่อันอันยืนล้างผักกาดอยู่หน้าอ่างล้างจานด้านนอก
เธอสวมเสื้อสายเดี่ยวรัดรูปสีชมพู ท่าทางตอนล้างผักทำให้ทุนระดับจีที่ท้าทายกฎฟิสิกส์ไหวกระเพื่อมอย่างรุนแรง แรงกดดันทางสายตาพุ่งถึงขีดสุด
ซูชิงเหยียนสวมชุดโฮมแวร์ผ้าไหมสีขาวล้วน ยืนหั่นสเต๊กกับหมูสามชั้นอยู่หน้าเขียง
ท่าทางของเธอคล่องแคล่วฉับไว เอวคอดกิ่วที่โอบได้ด้วยสองมือโดดเด่นสะดุดตาใต้แสงไฟ
เสิ่นจือเวยขยับแว่นขอบเงินครึ่งกรอบ แล้วจัดผักที่ล้างแล้วกับเนื้อเสียบไม้ลงจานอย่างเป็นระเบียบ
เสื้อยืดเข้ารูปสีดำของเธอถูกทุนระดับดีที่ซ่อนรูปเอาไว้ดันจนตึงเปรี๊ยะ
ส่วนหลิวรั่วซีบิดเอวงูเห่าเย้ายวนอยู่หน้าตู้เย็นในรถ พลางจัดการทำไวน์ผลไม้สูตรพิเศษ กระโปรงรัดสะโพกสีแดงไวน์โอบรับรูปทรงพีชสุกงอมของเธอไว้
บรรยากาศมีชีวิตชีวาของทีมพุ่งถึงขีดสุดในชั่วพริบตา
หวังเหย่ยืนอยู่หน้าเตาย่าง ฝีมือทำอาหารระดับปรมาจารย์เริ่มสำแดง
น้ำมันหยดลงบนถ่าน ส่งเสียงฉู่ฉ่าพร้อมกลิ่นหอมเข้มข้นของเนื้อย่างที่อบอวลไปทั่วแคมป์
ทั้งห้าคนนั่งล้อมโต๊ะพับ
เนื้อย่างกินคู่กับไวน์ผลไม้สูตรพิเศษแช่เย็น ทุกคนกินไปคุยไป
สายลมยามค่ำพัดผ่าน นำพาความเย็นสบายมาด้วย
หลังดื่มไวน์ผลไม้ไปหลายแก้ว แก้มของสาว ๆ ทั้งสี่ก็เริ่มแดงระเรื่อในระดับที่ต่างกัน
บรรยากาศกรึ่ม ๆ กำลังค่อย ๆ ก่อตัว
หลิวรั่วซีวางแก้วไวน์ แล้วหยิบไพ่หนึ่งสำรับออกมาจากกระเป๋าที่วางอยู่ข้าง ๆ
ริมฝีปากแดงของเธอยกขึ้นเล็กน้อย ดวงตาแวววาวถึงขีด
“กินบาร์บีคิวอย่างเดียวมันน่าเบื่อเกินไป”
“มาเล่นเกมกัน สร้างสีสันให้บรรยากาศหน่อย”