เสิ่นจือเวยดันแว่นขอบเงิน เนินอกระดับดีที่โดดเด่นใต้เสื้อเชิ้ตสีขาวเรียบ ๆ ขยับขึ้นเล็กน้อย สัญชาตญาณของนักวิชาการสายผู้กำกับถูกกระตุ้นอีกครั้งอย่างแม่นยำ “น้ำพุร้อนตุนหู่เหรอ? ฉันเคยอ่านเจอในนิตยสารภูมิศาสตร์ น้ำที่นั่นไม่ธรรมดาเลย เป็นน้ำพุจากชั้นรอยแยกยุคจูราสซิกใต้ดินลึก 2,550 เมตร จัดเป็นบ่อน้ำแร่เกลือทะเลโบราณอุดมด้วยซีลีเนียมที่หาได้ยากในโลก”
“ถูกต้อง” หวังเหย่ยิ้มรับ “ที่นั่นได้ชื่อว่าเป็นบ่อน้ำพุร้อนทองคำ ตอนเพิ่งผุดขึ้นมา น้ำจะใสไร้สี แต่พอสัมผัสอากาศแล้วเกิดปฏิกิริยาออกซิเดชัน ก็จะกลายเป็นสีทองอร่ามใสกระจ่าง สัมผัสลื่นเนียนราวเส้นไหม มีซีลีเนียมสูงมาก ช่วยคลายความเครียดและชะลอวัยได้”
“ชะลอวัย แถมยังช่วยบำรุงผิวอีกเหรอ?” พอซูชิงเหยียนได้ยินเช่นนั้น ดวงตาเย็นชาเหนือโลกีย์ก็มีประกายสนใจวูบหนึ่ง เธอพยักหน้าเบา ๆ “ฉันไม่มีข้อคัดค้าน”
“งั้นจะรออะไรอีกล่ะ?” หลิวรั่วซีส่งสายตาหวานเยิ้มให้หวังเหย่ ริมฝีปากแดงเผยอเล็กน้อย น้ำเสียงชวนให้ใจสั่น “ในเมื่อมีบ้านพักพร้อมบ่อแช่ส่วนตัวดี ๆ แบบนี้ น้องชาย คืนนี้พี่จะช่วยให้น้องผ่อนคลายเต็มที่เลย”
หวังเหย่ยิ้ม “ในเมื่อผ่านมติเอกฉันท์แล้ว ก็นั่งให้มั่น ออกเดินทาง!”
หวังเหย่หันไปนั่งในห้องคนขับ เปิดโหมดล่องลอยจิตบนหน้าจอควบคุมกลางทันที แล้วตั้งจุดหมายปลายทางเป็นน้ำพุร้อนตุนหู่ เขตเมืองใหม่หลานโจว
รถบ้านอาโปลโล·เจิ้นเจียง โดมิเนียน เอ็กซ์ ส่งเสียงคำรามทุ้มต่ำ ก่อนแล่นออกจากเมืองโบราณชิงเฉิงอย่างนุ่มนวล มุ่งหน้าไปยังเขตเมืองใหม่หลานโจว ท่ามกลางแสงอาทิตย์ยามเย็นสีส้มแดงที่ขอบฟ้า
ระยะทางหลายสิบกิโลเมตร ภายใต้ระบบขับขี่อัตโนมัติระดับแอล 5 กลับผ่านไปอย่างสบาย ๆ
หนึ่งทุ่ม ฟ้ามืดสนิทแล้ว
รถบ้านแล่นเข้าไปในประตูเขตพักผ่อนน้ำพุร้อนตุนหู่อย่างราบรื่น
หวังเหย่รูดบัตรจองบ้านพัก “บ้านแช่สวรรค์หลังคาแก้ว” ซึ่งเป็นวิลล่าเดี่ยวที่ทำเลดีที่สุดและมีพื้นที่มากที่สุด พร้อมบริการจัดเตรียมทุกอย่างตามต้องการ รวมถึงลานบ่อแช่ส่วนตัว ราคานี้อาจสูงลิบสำหรับคนทั่วไป แต่สำหรับหวังเหย่แล้ว แทบไม่ถึงเศษเสี้ยวของรางวัลเช็กอินเมื่อครู่ด้วยซ้ำ