พอสวี่อันอันได้ยินว่ามีย่างแกะทั้งตัว ความระแวดระวังก็หายวับไปทันที
“เยส!”
“ไปกันเลย ไปกันเลย!”
ดวงตากลมโตของสวี่อันอันเป็นประกาย
หลิวรั่วซีบิดเอวงูเห่าสุดเย้ายวน ริมฝีปากแดงยกยิ้มเล็กน้อย
“น้องอันอัน น้องใจไม่แข็งเอาซะเลย ย่างแกะตัวเดียวก็ซื้อใจได้แล้ว”
“เรื่องกินสำคัญที่สุด!”
สวี่อันอันตอบอย่างเต็มภาคภูมิ
“กินอิ่มแล้วถึงจะมีแรงป้องกันไม่ให้ใครมาแอบโจมตีความรัก!”
หลินซ่ามองกลุ่มคนสุดเพี้ยนนี้ ดวงตาใต้แว่นกันแดดเต็มไปด้วยความรู้สึกแปลกใหม่
ทีมนี้มีชีวิตชีวาเหลือเกินจริง ๆ
ในเมืองปาอินบูลูเค่
มีร้านย่างเนื้อสไตล์ซินเจียงขนาดใหญ่ บรรยากาศท้องถิ่นจัดเต็ม
หลินซ่าควักเงินเช่าห้องส่วนตัวขนาดใหญ่ สั่งย่างแกะทั้งตัว ไก่ต้มยักษ์ ข้าวห่อมือ และย่างเนื้อกิ่งหลิวทะเลแดง
ย่างแกะทั้งตัวถูกยกขึ้นโต๊ะ หนังด้านนอกย่างจนเหลืองกรอบ น้ำมันส่งเสียงฉ่าเยิ้มออกมา
สวี่อันอันแปลงร่างเป็นเครื่องจักรกินไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย สวมถุงมือแล้วฉีกขาแกะออกมาข้างหนึ่ง ก่อนกัดคำโต
“โอ้โห!”
“เนื้อแกะนี่อร่อยสุด ๆ!”
“ข้างนอกกรอบ ข้างในนุ่ม ไม่มีกลิ่นสาบเลยสักนิด!”
หวังเหย่ยกเครื่องดื่มอูซูขึ้นจิบหนึ่งอึก
“คุณผู้อำนวยการสวี่ มาตรฐานการให้คะแนนของคุณเงินเฟ้อไปแล้วนะ”
“อาหารอร่อยจากทั่วประเทศ พอเข้าปากคุณก็ได้แชมป์หมดเลย”
สวี่อันอันเคี้ยวตุ้ย ๆ แล้วตอบด้วยประโยคเดิม “แชมป์เป็นร่วมกันได้!”
ทุกคนกินย่างแกะกันอย่างเอร็ดอร่อย
หลินซ่านั่งตรงข้ามหวังเหย่ เธอถอดเสื้อตัวนอกสไตล์ลุย ๆ ออก เหลือเพียงเสื้อกล้ามรัดรูปสีดำ
สัดส่วนระดับเอฟอันดุดันเผยออกมาอย่างไม่ปิดบัง ชวนให้รู้สึกกดดันทางสายตาอย่างยิ่ง
เธอใช้มีดหั่นเนื้อแกะชิ้นหนึ่ง พลางจ้องหวังเหย่เขม็ง
“หวังเหย่ รถอาโปลโล เจิ้นเจียงของคุณเป็นรุ่นจัดเต็มสำหรับขั้วโลกใช่ไหม”
“ช่วงล่างเสริมแรงแบบแปดคูณแปด เครื่องยนต์แปดสูบขนาดสิบห้าจุดหกลิตร ของแบบนี้ในประเทศมีเงินก็ยังหาซื้อรถใหม่ไม่ได้”
“ตกลงคุณทำอะไรกันแน่”
หวังเหย่เอนพิงพนักเก้าอี้ ตั้งใจอ่านแล้วตอบเพี้ยนตามสไตล์
“ไม่รู้สิ หุ่นของผมออกจะงดงามมีเสน่ห์”
หลินซ่าชะงักไปทันที เนื้อแกะในปากแทบกลืนไม่ลง
ผู้ชายคนนี้ทำไมไม่เล่นตามบทเลยนะ