เมื่อเห็นภาพอบอุ่นของครอบครัวสามคนนั้น ในชั่วพริบตา สายใยบางอย่างในใจของเจียงฟานดูเหมือนจะถูกสะกิด
หวนนึกถึงครอบครัวของตัวเอง ดูเหมือนเขาจะไม่ได้กอดพ่อแม่มานานมากแล้วใช่ไหม?
ชั่วขณะหนึ่ง เขากลับรู้สึกลังเล ตัดใจไม่ลงที่จะขัดจังหวะภาพอันอบอุ่นนี้
ทว่า เจิ้งตงเฟิงเหมือนจะสัมผัสได้ถึงสีหน้าที่เปลี่ยนไปของเจียงฟาน จึงรีบผละออกจากสองแม่ลูก แล้วพูดอย่างเจือเขินว่า
"คุณเจียง ผมขอโทษด้วย ทำให้คุณขำแล้ว"
สตรีงามและเจิ้งหว่านโหรวก็เพิ่งนึกขึ้นได้ จึงรีบผละออกและปาดหางตาตัวเอง
เจียงฟานยิ้มบางๆ แสดงท่าว่าไม่เป็นไร แล้วจึงกล่าวว่า
"ท่านเจิ้ง ถึงแม้ปัญหารากเหง้าจะแก้ไขได้แล้ว แต่ในร่างกายของภรรยาท่านยังมีพลังหยินหลงเหลืออยู่ไม่น้อย ต้องรีบจัดการให้เร็วที่สุด มิฉะนั้นอาการของนางก็คงยังไม่ดีขึ้นมากนัก"
เจิ้งตงเฟิงซึ่งบัดนี้เลื่อมใสในพลังของเจียงฟานจนหมดใจแล้ว จึงรีบถามว่า
"ถ้าเช่นนั้นคุณเจียง มีวิธีรักษาให้หายขาดไหม?"
สตรีงามและเจิ้งหว่านโหรวก็หันมามองเขาเป็นคนแรกเช่นกัน
เจียงฟานพยักหน้า "แน่นอน"
พูดพลางเขาก็จับข้อมือสตรีงามอีกครั้ง ถ่ายทอดพลังแท้เข้าสู่ร่างกายนาง
ผ่านไปไม่ถึงครึ่งนาที ใบหน้าสตรีงามก็มีสีเลือดฝาดระเรื่ออย่างเห็นได้ชัด
นางอุทานอย่างประหลาดใจว่า "ตงเฟิง ข้ารู้สึกว่าร่างกายอบอุ่นขึ้นมาก ไม่หนาวเย็นเหมือนเมื่อก่อนแล้ว"
เจิ้งตงเฟิงคว้ามือภรรยามาสัมผัสดู ก็พบว่าไม่เย็นเฉียบเหมือนก่อนอีกแล้ว
เจียงฟานปล่อยมือแล้วกล่าวว่า
"เอาล่ะ ภรรยาท่าน ช่วงนี้กรุณาอย่าแตะต้องของเย็นและของดิบเลยนะครับ มีเวลาก็ตากแดดเพิ่มอีกหน่อย จะได้ชดเชยพลังหยาง"
สตรีงามรู้สึกซาบซึ้งจนลุกขึ้นโค้งคำนับ
"คุณเจียง ขอบคุณคุณเหลือเกินนะคะ"