สาวงามวัยกลางคนได้ยินดังนั้น ร่างที่เดิมนั่งตัวตรงก็สั่นน้อย ๆ แววตางดงามฉายแววประหลาดใจ ก่อนจะหลุดปากถาม
"คุณเจียง... คุณรู้ได้ยังไง"
เจิ้งตงเฟิงที่อยู่ข้าง ๆ ยิ่งฟังแล้วอ้าปากค้าง รีบถามต่อ
"คุณเจียง นี่คุณ... เห็นอะไรหรือเปล่า"
เจิ้งหว่านโหรวก็เบิกตากว้างมองเขา
เจียงฟานวางถ้วยชาลง สีหน้าดูจริงจัง
"อย่าเพิ่งร้อนใจไปครับ พี่สะใภ้ สะดวกให้ผมจับชีพจรดูหน่อยไหม"
สาวงามวัยกลางคนมีสีหน้าลังเล มองไปทางเจิ้งตงเฟิง
เจิ้งตงเฟิงเองก็แปลกใจมาก
"คุณเจียง นี่คุณยังมีความรู้ด้านการแพทย์ด้วยหรือ"
พูดจบเขาก็รู้ว่าเถียงไม่ออก
นายคนนี้เป็นนักบู๊ที่มีฝีมือไม่ธรรมดา ตามคำกล่าวที่ว่าแพทย์กับนักบู๊ไร้พรมแดนต่อกัน ผู้ฝึกยุทธ์จำนวนไม่น้อยล้วนเชี่ยวชาญหลักทฤษฎีการแพทย์ ต่อให้เขารู้วิชาแพทย์จริงก็ไม่ใช่เรื่องแปลก
จากนั้นเขาก็ผงกศีรษะให้สาวงามวัยกลางคน
"อาอิ๋ง ให้เขาดูหน่อยเถอะ คุณเจียงเชื่อถือได้"
สาวงามวัยกลางคนไม่ลังเลอีกต่อไป เดินมานั่งลงข้างเจียงฟาน ถกแขนเสื้อขึ้น
"งั้นก็รบกวนคุณเจียงด้วยแล้วกัน"
เจิ้งหว่านโหรวก็ขยับเข้ามาใกล้ทันที ก้มหน้ามองด้วยสีหน้าจริงจัง
เจียงฟานไม่พูดพล่าม ยกมือขึ้นวางบนชีพจรของอีกฝ่ายทันที
สาวงามวัยกลางคนผิวขาวมาก เป็นขาวซีดที่ผสมความขาวป่วยเล็กน้อย ผิวลื่นมือจนไม่น่าใช่สภาพผิวของคนวัยสี่สิบกว่า
แต่นั่นไม่ใช่ประเด็นสำคัญ ในจังหวะที่นิ้วเจียงฟานแตะชีพจรอีกฝ่าย จู่ ๆ เขาก็สัมผัสได้ถึงไอเย็นยะเยือก!
เจียงฟานคิดว่าผู้หญิงคนนี้น่าจะมีโรคอะไรสักอย่าง แต่น่าประหลาด พอเขาส่งพลังแท้เข้าไปตรวจดูทั่วร่างกลับพบว่า อีกฝ่ายไม่ได้เป็นอะไรเลย!